คลื่อนไหวไม่ได้อยู่ที่พื้นหลังจากที่ประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง ก็รีบไปมัดคนคนนั้นในทันทีหลังจากมัดแล้ว เขาก็ลุกขึ้นยืนพลางถามว่า:“ผู้อาวุโสใหญ่ จะทำเช่นไรกับคนโดนมนต์ดำคนนี้รึขอรับ?”ผู้อาวุโสใหญ่เหลือบมองหลานเยาเยา จากนั้นเขาก็หันไปทางพวกชาวเผ่าที่กำลังกรูกันมา จึงพูดเสียงตํ่าว่า:“เนื่องจากเพื่อนของฮัวหยู่อันนั้นเป็นหมอผู้วิเศษ เช่นนั้นก็จะให้เขารับมือไปเสียหากรับมือได้ไม่ดี ข้าก็จะจัดการด้วยตนเอง”48
เมื่อได้ยินเช่นนั้น!หลานเยาเยาก็ขำเบาๆ และพูดขึ้นเรียบๆว่า: “เมื่อถึงเวลานั้นคงไม่ต้องลำบากผู้อาวุโสใหญ่หรอกขอรับ ข้าจักจัดการเขาด้วยตัวเองให้เป็นอย่างดี”หลังจากเหล่าชาวเผ่าซุบซิบกัน เรื่องที่ผู้อาวุโสใหญ่บอกว่าหลานเยาเยาเป็นหมอผู้วิเศษ หลังจากนั้นฮัวหยู่อันก็ดำเนินเรื่องต่อ ท่าทีของทุกๆคนที่มองไปทางหลานเยาเยาก็เปลี่ยนแปลงไปราวฟ้ากับเหวหมอผู้วิเศษที่สามารถปราบคนโดนมนต์ดำได้อย่างง่ายดาย ทั้งยังบอกว่าจะช่วยพวกเขาหาต้นตอของมนต์ดำ ช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากภยันตรายแววตาของพวกเขาไม่มีทางที่จะชื่นชมไปมากกว่านี้ได้อีกแล้ว ขอน้อมคาระวะหลังจากผู้อาวุโสใหญ่เดินไป ผู้คนก็ต่างซุบซิบและแยกย้ายกันไปในที่สุดเจี่ยนหมิงก็อาสานำคนโดนมนต์ดำที่แสนน่ากลัวใส่กระสอบและเดินแบกไปเพื่อความปลอดภัย เหล่าผู้อาวุโสก็ขอให้ทุกคนช่วยกันสร้างที่พำนักให้แก่หลานเยาเยา โดยที่พำนักจะห่างจากที่ผู้คนอาศัยอยู่เล็กน้อย แต่ก็ค่อนข้างที
