่ะ? อีกทั้งยังมีอีกหลายจุดหลานเยาเยาจึงเดินเข้าไปพร้อมเอื้อมมือไปสัมผัสดู จากนั้นก็ดึงมือกลับมาที่ปลายจมูกและดมกลิ่นมันคือกลิ่นเลือด……ปรากฏว่านี่มันไม่ใช่หมึก แต่เป็นคราบเลือดที่แห้งกรังมานานหลายปีจนกลายเป็นสีดำ32
มีอยู่เต็มไปหมดบนซากกำแพง เพียงแค่ด้านๆเดียว ก็น่าสยดสยองเหลือเกิน ส่วนพื้นของหลุมบ่อ ก็ถูกปกคลุมด้วยตระไคร่นํ้ามานานแสนนาน จนไม่สามารถเห็นร่องรอยใดๆ“เหมือนว่าจะเคยมีการสังหารหมู่เกิดขึ้นที่นี่………”ทันใดนั้น!“ซ่าซ่า……”เหมือนดั่งเสียงลมที่พัดผ่านใบไม้ แต่ว่าหูของหลานเยาเยานั้นไม่เคยผิดพลาด แค่ฟังก็รับรู้ถึงสิ่งผิดปกติได้ทันที“ผู้ใดกัน? รีบออกมาเสีย”ขณะที่นางได้ยินเสียงนั้น ก็ได้ถือเข็มเงินไว้ในมือเป็นที่เรียบร้อย เตรียมพร้อมที่จะขว้างออกไปอยู่ทุกเมื่อ“กรอบ…”“แกรบ”“……”เสียงเหยียบใบไม้ของการก้าวเดินอย่างผ่อนคลายดังขึ้น เสียงค่อยๆใกล้เข้ามาจากนั้นร่างที่คุ้นเคยก็โผล่มาจากด้านหลังของซากกำแพงส่วนต่างๆบนใบหน้าถูกรังสรรค์มาอย่างงดงาม แต่เมื่อมาอยู่รวมกัน ก็กลายเป็นดูบ้านๆไปเสีย และในตอนนี้ใบหน้าของเขาก็ได้เผยรอยยิ้มอันชั่วร้ายหานแส!?33
เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน?คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามนาง กำลังมองท่าทีของนางอย่างใจจดใจจ่อ จากนั้นก็ยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ พลางถามเรียบๆว่า:“แปลกใจปานนั้นเชียวรึ?”“เจ้ามาทำการใดที่นี่?” ไอ่แปลกใจน่ะก็แปลกใจ อย่างไรก็ตามในขณะนี้นางก็ระวังตัวมากยิ่งขึ้น“แล
