เมื่อเห็นว่าเหล่าผู้อาวุโสมีทีท่าไม่ค่อยดี สายตาของพวกเขาต่างจับจ้องไปที่เย่แจ๋หยิ่ง นางจึงหันหน้าไปทางเย่แจ๋หยิ่งในทันทีนางยังไม่ทันได้เห็นท่าทางของเขาอย่างชัดเจน จู่ๆ เขาก็คว้าข้อมือนางโดยไม่บอกไม่กล่าว และดึงนางออกไปอย่างรวดเร็วเอ่อ……เช่นนี้มันจะดีรึ?โจ่งแจ้งถึงเพียงนี้จะไม่เป็นการดูหมิ่นผู้อาวุโสทั้งสามหรอกรึ?ก่อนหน้านี้ก็เคยบอกไปแล้ว ว่าต้องทำตัวให้ไม่เป็นที่สนใจ ถ่อมตัวลงหน่อยแต่ในเพลานี้คือ?มันทำให้คนอื่นหวาดหวั่นกันไปหมดแล้วหานแสเป็นเช่นนี้ เย่แจ๋หยิ่งก็มาเป็นเช่นนี้ไปด้วยอีกคนหลานเยาเยาขัดขืนอยู่สองสามครั้ง แต่นางก็ไม่สามารถหลุดรอดจากเงื้อมมือของเย่แจ๋หยิ่งได้ สุดท้ายนางก็ถูกอุ้มเหมือนลูกไก่ไปโดยปริยาย จนกระทั่งพบว่ามีคนข้างหน้า เขาก็ได้ปล่อยนางลง พลางปัดไม้ปัดมืออย่างรังเกียจผู้อาวุโสทั้งสามเฝ้าดูพวกเขาที่ไกลออกไป มองตามหลังของพวกเขาไปแบบนั้นด้วยท่าทางที่ต่างกันไปไม่รู้ว่าผ่านไปนานเพียงใด หนึ่งในพวกเขาก็พูดขึ้นว่า:“ดูเหมือนจะต้องเร่งดำเนินแผนการเสียแล้ว”9
อีกสองคนก็จับเคราแพะที่มีความยาวต่างกันพลางพยักหน้าเห็นด้วยทางพวกหลานเยาเยานั้น ยังไม่ทันไปถึงที่พำนักของฮัวหยู่อัน ก็ได้พบกับหญิงสาวผู้แต่งตัวโอ่อ่างดงาม กำลังยืนอยู่ใต้ต้นไม้ที่ผลิดอกสีชมพูบานสะพรั่งนางเอื้อมมือไปเด็ดดอกไม้สีชมพูเล็กๆนั่น แต่เหมือนว่าต้นไม้จะสูงเกินไป เอื้อมยังไงก็เอื้อมไม่ถึงหลังจากได้เห็นว่าพวกเขาเดิ
