ระดุมโดนปลดแล้ว จากนั้นมือใหญ่ๆของเย่แจ๋หยิ่งก็วางไว้บนไหล่ของนางเห็นได้ชัดว่ากำลังเอาเปรียบนางอยู่ แต่ว่าดูจากดวงตาของเขาแล้วกลับมองไม่ออกเลย เหมือนเพียงว่าเขากำลังชื่นชมอยู่ชื่นชม?1476
ชื่นชมกับผีอะไรหล่ะ!ลงมือขนาดนี้แล้ว เช่นคนอย่างเย่แจ๋หยิ่งที่มีความอดทนอดกลั้นเหลือคณาเช่นนี้ ถ้ารอให้นางมีความรู้สึกอะไรขึ้นมา คาดว่าคงต้องรอให้หุงข้าวจนสุกซะก่อนละมั้ง!“อ้า……เจ็บเจ็บเจ็บอ้า!”ในขณะที่นางไม่รู้ตัวนั้น คิดไม่ถึงว่าจะโดนกัดเข้าให้หนึ่งทีหลานเยาเยามองดูที่ไหล่ของตัวเอง ปรากฏรอยฟันสองแถว จึงรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที“ท่านกัดข้า?”เกิดปีหมารึไง? เจ็บชะมัดนางรีบจัดเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ สุดท้ายก็จ้องเขาด้วยสีหน้าคับแค้นใจใครจะรู้ เย่แจ๋หยิ่งกลับไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำจะมีอะไรผิดไป อีกทั้งยังถามกลับแกมสั่งสอนว่า :“เจ็บหรือ?” เขาถามเบาๆอย่างอ่อนโยน“ท่านว่าไงล่ะ?”“เจ็บ ก็ถูกแล้ว” สีหน้าเขาเปลี่ยนไปกะทันหัน เปลี่ยนเป็นพูดอย่างเผด็จการว่า : “นี่จะทำให้เจ้ารู้ คราวหน้าไม่ควรจะเอาใจข้าเพื่อผู้ชายคนอื่น เช่นนี้จะทำให้ข้าไม่พอใจเป็นอย่างมาก”ฟังเขาพูดเช่นนี้ หลานเยาเยาไม่พอใจขึ้นมาทันที นางทำปากจู๋ บ่นพรึมพรำว่า :“ชิ! ข้าทำเพื่อคนอื่นที่ไหนกัน ทำเพียงเพื่อตัวเองโดยเฉพาะต่างหาก…..1477
