กับอึ้งไปตรงนั้นเพิ่งเปลี่ยนเมื่อตอนกินอาหารเย็นหรือเนี๊ย? ทำไมนางจึงรู้สึกว่าเวลาผ่านไปนานมากๆแล้วนะ?แต่ว่า!ดูท่าแล้ว เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่ได้คิดที่จะโยนเซียวจิ่นหยูทิ้งออกไปแล้วเมื่อตระหนักถึงจุดนี้ นางจึงรีบติดกระดุมเม็ดที่ปลดไปทันทีใครจะรู้……เม็ดแรกยังไม่ทันจะติดเสร็จ เย่แจ๋หยิ่งก็ยื่นมือมาหยุดการกระทำของนางเอาไว้ จากนั้นก็ปลดกระดุมที่เหลือไม่กี่เม็ดออกด้วยตัวเอง“ท่านท่านท่าน……นี่จะทำอะไร? ไม่ใช่ ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา”“หืม?”“นั่น แผลของท่านยังปิดไม่สนิท ไม่สามารถขยับตัวรุนแรงได้ อ่า ไม่ถูกความหมายข้าก็คือ อารมณ์ความรู้สึกของท่านไม่ควรที่จะตื่นเต้นเกินไป การกระทำที่ค่อนข้างดุเดือด ไม่เป็นผลดีต่อบาดแผลของท่าน……”1475
หลานเยาเยาพูดจาเป็นตุเป็นตะ โดยรวมคือ ในคำพูดของนางไม่มีสาระหากรู้แบบนี้ก็จะไม่ใช้อุบายสาวงามตั้งแต่แรก ตอนนี้จะทำเช่นไรดี? จะจบก็จบไม่ได้“ขณะที่ใช่อุบายสาวงามเมื่อครู่ ทำไมจึงไม่คิดถึงปัญหานี้?”การลงมือปลดกระดุมของเขายังไม่หยุดลง แต่กลับเพิ่มความเร็วขึ้น“นั่นไม่ใช่เพราะว่า……” เพราะว่าเขาจะเอาเซียวจิ่นหยูไปโยนทิ้ง นางใช้อุบายสาวงาม เพียงแค่อยากหักเหความสนใจของเขาใครจะรู้……ตัวเองจะต้องเสียเปรียบซะแล้ว“เพราะว่าอะไร?”“ไม่ ไม่อะไร!”ตอนนี้ดีที่สุดต้องไม่พูดถึงเรื่องของเซียวจิ่นหยู ไม่งั้นเกรงว่าเขาจะกลับคำขึ้นมา ถึงเวลานั้นคงไม่ใช่เอาคนออกไปโยนทิ้ง แต่จะกลายเป็นเอาคนไปฆ่าทิ้งแทนก
