จะไม่พาคนกลับมาตามใจอีกเด็ดขาด ก่อนหน้านี้ที่ท่านอยู่ด้านล่างของป่าแห่งความลับ ไม่ใช่ว่าตั้งใจไว้ชีวิตเขาหรอกหรือ?1473
ดังนั้นข้าจึงคิดว่า ท่านคงไม่อยากให้เขาตาย ข้าพาเขากลับมา นี่ก็เพราะคิดเผื่อท่าน”หลังจากสารภาพเสร็จ หลานเยาเยาก็เหลือไปมองตาเขาอย่างระมัดระวังเห็นเขายังคงทำให้เฉยชา ในใจก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นขึ้นมาดูแววตาเช่นนี้ของเขา ก็เดาไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่หรือว่าต้องใช้แผนสุดท้าย?อุบายสาวงาม?ภายในห้องเกิดความเงียบขึ้นมาทันใด เงียบสงบจนหลานเยาเยาสามารถได้ยินเสียงหายใจของตัวเอง รอมาสักพักใหญ่ จนนางทนไม่ไหวกลืนนํ้าลายตัวเองท่าทางดูค่อนข้างตลกในไม่ช้า นางจึงได้แสดงออกแบบที่ยอมเทหมดหน้าตัก เอามือไปปลดชุดคลุมของตัวเอง……หลังจากมองดูนางปลดกระดุมเม็ดที่สามแล้ว ก็ราวกับว่าปลดไม่ออกอีกแล้วเย่แจ๋หยิ่งมุมปากกระตุกนิดหนึ่งแล้วก็ถอนหายใจออกมากะทันหัน“เพื่อเขาแล้ว ขนาดอุบายสาวงามก็นำมาใช้เลยหรือ?”“เหอะเหอะ ท่านกำลังคิดจะเอาเขาไปโยนทิ้งใช่หรือไม่นะ?” พูดไปก็ยักคิ้วหลิ่วตาไป1474
เย่แจ๋หยิ่งเอามือกุมขมับ นึกไม่ถึงว่าจะโดนนางหลอกล้อให้ยิ้มเช่นนี้ได้ถึงกับทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว“เดิมทีข้าเพียงแค่จะแก้ไขคำพูดของเจ้าให้ถูกต้อง ยาที่ใส่บนบาดแผลนี่ก็เพิ่งใส่และพันไว้หลังจากที่กินอาหารเย็นเสร็จ แต่เจ้ากลับบอกว่าไม่ได้เปลี่ยนยาเลยทั้งวัน ไม่ใส่ใจข้าขนาดนั้นเชียวหรือ?”เมื่อพูดเช่นนี้ หลานเยาเยาถึง
