ุงเรื่องชาวบ้าน1429
แต่ตอนที่นางเห็นของที่แขวนอยู่บนตัวพี่ใหญ่นั้นสายตานางก็หรี่ลง และเกิดความรู้สึกไม่ดีขึ้นในใจทันทีป้ายที่แขวนอยู่ตรงเอวนั่นไม่ใช่ป้ายห้อยเอวขององครักษ์ลับในบังคับบัญชาของเย่แจ๋หยิ่งหรอกหรือ?ป้ายนี้ทำจากทอง เป็นสัญลักษณ์แสดงฐานะ ปกติจะไม่เปิดเผยง่ายๆแต่ตอนนี้ ป้ายนั่นกลับอยู่ในมือของชายป่าเถื่อน ดูท่าจะมีองครักษ์ลับพบกับอันตรายไม่คาดคิดหลังจากนั้นไม่นานคนกลุ่มนั้นก็มองโรงนํ้าชาที่ถูกทุบยับเยิน แล้วหัวเราะขึ้นมา พี่ใหญ่นั่นเหยียบไปที่หัวของเถ้าแก่โรงนํ้าชา“วันหลังข้าจะมากินข้าว ดื่มชา ดูซิวันหลังเจ้าจะกล้าเก็บเหรียญเงินหรือไม่?เฮอะ!”พูดจบก็ถอนเท้าออก เตรียมจะพาพี่น้องจากไป แต่ไม่คาดคิดว่าตอนที่เดินมาหน้าประตูจะถูกหลานเยาเยาที่เป็นหญิงแต่งชายขวางเอาไว้พี่ใหญ่มองหลานเยาเยาที่สวมชุดหรู ใบหน้าหล่อเหลาหาใดเปรียบ“เด็กน้อย เจ้าขวางข้าอยู่ รีบหลบไป”เขาเห็นท่าทางของหลานเยาเยาดูรํ่ารวย เป็นคนมีเงิน ดังนั้นจึงไม่อยากทำให้ไม่พอใจ แต่นํ้าเสียงนั้นกลับไม่ดี“ข้าจะเข้าไปดื่มชา ผู้ที่ควรหลบไปคือพวกเจ้า”1430
สายตาของหลานเยาเยานิ่งสงบ นํ้าเสียงก็นิ่ง แต่ไม่ใส่ใจพวกเขาเลยสักนิดเข้าไปดื่มชา?ไม่เห็นว่าโรงนํ้าชาถูกพวกเขาทุบไปแล้วรึไง?“เด็กน้อย อวดดีนักนี่! ดูท่าต้องให้ข้าแสดงให้ดูแล้วกระมัง” พี่ใหญ่มองหน้าตาของหลานเยาเยา ในใจก็คิดว่า รอให้จับได้ก่อนจะเอาไปขายในซ่องให้ไปเป็นโสเภณีชายเสีย
