ลงไปที่พื้นครึ่งด้ามมีบาดแผลด้านหลังนับไม่ถ้วน ร่างกายมีเลือดไหลซิบและเบื้องหน้าของเขาก็คือศพเต็มไปหมด……เมื่อเห็นสถานการณ์นั้น!หลานเยาเยารีบเดินไปข้างหน้า จับมือแล้วจับชีพจรเขา1418
“เจ้าไม่อยากมีชีวิตแล้วเหรอถึงได้ดันทุรังกั้นไว้?”โชคดีที่ยังมีชีพจร ถ้าเขาตาย นางก็จะเป็นคนฆ่าเขาทางอ้อม นางละอายใจ“ข้ารับปากไว้แล้ว ไม่อาจผิดสัญญา”ประโยคนี้ทำให้หลานเยาเยาสับสนในใจ ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรดีหานแสที่สติพร่าเลือน หลังจากได้ยินเสียงของหลานเยาเยาก็มีรอยยิ้มเศร้าๆปรากฏขึ้นบนหน้า จากนั้นก็หมดสติไปหลานเยาเยารีบเข้าไปประคองร่างกายที่ล้มลงแล้วลากเขาเข้าไปในถํ้านางรู้ว่านักฆ่ายิงจวนจะกลับมาอีก ดังนั้นนางจึงรีบพันแผลให้หานแส ตอนที่จะถอดเสื้อผ้าให้เขาอีกครั้งกลับพบว่ามีกลิ่นผิดปกติบนเสื้อผ้าเขาถ้านางเดาไม่ผิด กลิ่นนี้ต้องเกี่ยวข้องกับการเปิดเผยตำแหน่งที่อยู่ของพวกเขาหรือนางจะเข้าใจผิด?แต่ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร หานแสก็ถือว่าช่วยชีวิตเย่แจ๋หยิ่งไว้ ดังนั้นตอนที่หลานเยาเยาพันแผลให้เข้าจึงดูแลเป็นพิเศษเมื่อพันเสร็จ หลานเยาเยารีบเอารถม้ามาไว้ที่ปากถํ้าจากนั้นก็ลากพวกเขาขึ้นรถม้าทีละคนๆสิ่งที่น่ายินดีก็คือ รถม้าที่นางซื้อมานั้นค่อนข้างกว้างขวาง อีกอย่างคนที่อยู่ข้างในก็ไม่ค่อยสั่นสะเทือน สำหรับราคานั้น……ก็เป็นเรื่องที่ทำให้นางปวดใจ1419
รถม้าแล่นไปข้างหน้าไม่หยุด เมื่อความมืดใกล้เข้ามา นางหยุดพักอยู่ที่วัดร้าง
