ัวอยู่ในท้องทะเลก็ถูกปกคลุมไปด้วยความหนาวเย็น แต่นางไม่สามารถที่จะหยุดลงได้ แล้วพยายามว่ายนํ้าไปยังชายฝั่งด้วยความเร็วเพราะนางรู้แล้วว่ามีคนกระโดดนํ้าลงมาเพื่อจับนาง1362
คนของท่านชายหยิ่งที่ใช้ชีวิตอยู่บนเรือตลอดทั้งปี ก็คงจะคุ้นชินกับนํ้ามากแล้ว นางจะประมาทไม่ได้เพียงแต่ว่า……ว่ายไปๆ นางก็ขึ้นมาสูดอากาศก่อนจะเข้าดิ่งลงนํ้าอีกครั้งนางก็ถึงกับตกใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าทันทีไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ป่ายเม่ยเซิงมาปรากฏตัวอยู่มาข้างล่างของนาง แล้วยังจะทำเป็นหน้านิ่งสงบประจันหน้ากับนาง ก่อนที่มุมปากจะยิ้มขึ้นมา สีหน้านั้นให้พูดว่าสุดยอดแค่ไหนก็จะสุดยอดแบบนั้นหากไม่รู้ก็คงคิดว่าเขามาว่ายนํ้าเป็นเพื่อนนางแล้ว !และแล้ว！นางก็เร่งความเร็วอีกครั้ง……น่าเสียดายที่นางใช้พลังจนหมดแรงแล้ว สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเจ้าคนทะลึ่งนั่นหมดหนทางแล้ว ใครใช้ให้เขาคุ้นชินกับนํ้ามากกว่านางเล่า!เพียงว่ายไปว่ายมา เจ้าทะลึ่งนั่นก็อยู่ไม่สุข จากที่เดิมทีก็ยังผ่อนคลายอยู่ คนช่างเปิดเผยอย่างเขาก็ถอดเสื้อผ้าออกแล้วยังจะเข้าใกล้นางมากขึ้นอีก ทั้งลูบหน้าและเอวของนางราวกับว่าอยากจะฉีกเสื้อผ้านางทิ้งเสียทันใดนั้นหลานเยาเยาก็เดือดขึ้นมาทันที1363
หากจะสู้ก็สู้กันในนํ้านี้สักตั้ง จะมารังแกที่นางด้อยเรื่องนํ้า จ้องแต่จะเอาเปรียบ ในสมองของเจ้าทะลึ่งนี่มีแต่หนังรักโรแมนติกหรือไงกัน?อย่าให้นางขึ้นฝั่งได้ มิเช่นนั้นจะโถลกหนังเขาออกมาไม่เป็น
