ชิ้นดีแน่ราวกับว่าป่ายเม่ยเซิงจะรู้ถึงความคิดของนาง จึงเอื้อมมือไปจับเท้าของนางเอาไว้ แล้วดึงเข้ามาก่อนจะกอดแผ่นหลังนางเอาไว้ทั้งยังจับมือของนางเอาไว้แน่น ไม่ว่านางจะดิ้นรนอย่างไรเขาก็ไม่ยอมปล่อยมือ แล้วทั้งสองก็ค่อยๆจมลงไปแบบนี้…..นี่เขาอยากไปตายกับนางหรือไงกันนะ?หัวของเขาได้รับการกระแทกแล้วมั้ง!ในตอนที่นางระงับอารมณ์ไว้ไม่ได้อีกต่อไป ป่ายเม่ยเซิงก็ดึงนางหันเข้ามาพร้อมกับจับมือและขาของนางไว้แน่น เขาก็มุ่ยคิ้วและยิ้มออกมาราวกับกำลังจะพูดว่ามาจูบข้าสิ แล้วข้าจะมอบอากาศให้กับเจ้าดูแล้ว!ความเจ้าเล่ห์ก็ประกายวับในแววตาของหลานเยาเยา จากนางก็เบะปากก่อนที่จะพุ่งเข้าไปจูบป่ายเม่ยเซิงเพียงแต่ยังไม่ทันได้สัมผัสกับริมฝีปากของเขา นางก็ใช้หัวกระแทกเข้าไปยังหัวของเขา ป่ายเม่ยเซิงที่ถูกกระแทกจนหน้าบิดเข้าหากัน แต่เขากลับไม่โกรธเลยสักนิด อีกทั้งยังรู้สึกว่ามันช่างน่าสนใจมากขึ้นอีก1364
ในขณะที่แรงของป่ายเม่ยเซิงผ่อนลง หลานเยาเยาก็ผลักตัวออกจากอ้อมแขนของเขา แต่นางก็สำลักนํ้าทะเลไปหลายอึก จึงทำให้ว่ายนํ้ามาได้ไม่ไกลเท่าไหร่ เท้าก็ถูกเจ้าทะลึ่งนั่นจับเอาไว้อีกครั้งดวงตาของหลานเยาเยาก็เป็นแหลมคมขึ้นมาทันที มีดอาบยาพิษที่ถูกเก็บไว้ในระบบการรักษาโรคภัยไข้เจ็บก็ปรากฏขึ้นมาในมือของนาง นางหันหลังอย่างไม่ลังเล แล้วแทงไปยังป่ายเม่ยเซิงโดยตรงป่ายเม่ยเซิงถึงกับตกใจรอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไปทันที แต่จะชักมือกลับก็ค