ที่ยืนนิ่งอยู่นานอย่างเย่แจ๋หยิ่งก็สะบัดมือ แล้วก็มีองครักษ์ลับนายหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาทันที“เจ้านาย！”“พาทุกคนมาที่นี่”“ขอรับ！”หลังจากที่องครักษ์จากไป เย่แจ๋หยิ่งก็หันหลังมามองหลานเยาเยา พลันขยับริมฝีปากเบาๆ” สามารถทำให้ทุกคนที่สลบอยู่ฟื้นขึ้นมาได้หรือไม่？”“ได้สิ! เพียงแต่……”หลานเยาเยาอยากจะเจรจาเรื่องเงื่อนไขถึงแม้สัญชาตญาณของนางจะว่าเย่แจ๋หยิ่งจะต้องให้นางขึ้นเรือเล็กเป็นแน่แต่เพื่อเป็นการรับประกันนางจำเป็นต้องหาโอกาสรักษาชีวิตของตัวเองไว้หากเกิดว่าเขาทำผิดพลาดขึ้นมาแล้วทิ้งนางไว้ เช่นนั้นนางก็ถือว่าจบเห่แล้วการเกิดใหม่ของนางอีกครั้งไม่ใช่เรื่องง่าย และยิ่งไม่อยากตายอยู่ในนํ้าทะเลอันเยือกเย็นนี้…..“ไม่มีแต่ว่า！”1308
นํ้าเสียงของเย่แจ๋หยิ่งไม่สามารถที่ปฏิเสธได้พูดจบ เขาก็ตวาดสายตาไปยังผู้โดยสารที่องครักษ์ลับกำลังพาเดินเข้ามา ราวกับว่านางจะทำให้คนที่หมดสติให้ฟื้นขึ้นมาหรือไม่ สำหรับเขาแล้วก็ไม่ได้สำคัญมากนักเอ่อ!ช่างเป็นคาที่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเสียจริง!หลานเยาเยาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยิบยาขวดหนึ่งออกมา แล้ววางยาลงบนจมูกของเจ้าของเรือเพื่อปลูกเขาหลังจากที่เขาฟื้นขึ้นมา หลานเยาเยาก็กล่าวอธิบายเกี่ยวกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกราชับ ก่อนจะหันหน้าไปยังเย่แจ๋หยิ่งก็พบว่าเขาได้ให้องครักษ์ลับปล่อยเรือเล็กทั้งสี่ลำลงไปในทะเลเสียแล้ว และให้องครักษ์เลือกเอาเด็กจากกลุ่มผู้โดยสารขึ้นไปบนเรือ
