?”แม่นํ้าสายใหญ่นี้นำไปสู่ชาวโพ้นทะเล ระหว่างทางจะผ่านเมืองหลายแห่งเมืองเล็กๆ และหมู่บ้านผู้โดยสารคนอื่นๆ ถ้าไม่ใช่เพราะมีเรื่องเร่งรีบ ก็เป็นเพราะเจ้าของเรือจงใจปกปิดเรื่องที่ว่าเป็นเรือจ้างเหมาลำไล่พวกเขาลงแม่นํ้ามีประโยชน์อะไร?ดีไม่ดีอาจถึงแก่ชีวิตได้……อย่างไรก็ตาม แม่นำสายนี้กว้างขวางมาก และอากาศในยามคํ่าคืนก็หนาวเย็นต่อให้พวกเขาทุกคนว่ายนํ้าเป็น ก็ยากที่จะว่ายขึ้นฝั่งได้!“งั้นจะปล่อยไปเช่นนี้หรือ?”“ใครบอก? อยากกินของอร่อยหลายอย่างเมื่อเรือเทียบท่าชั่วคราวหรือไม่?”“กิน?”เมื่อได้ยินคำนี้ ฮัวหยู่อันดวงตาเป็นประกายทันที รูปลักษณ์ท่าทางความอยากกินปรากฏขึ้น1278
“อยากกินก็ดี เจ้าไปบอกกับเจ้าของเรือ ต้องคิดหัวต่อหัว ผู้โดยสารที่ไม่ใช่คนของข้าต้องให้เหรียญเงินกับข้าคนละห้าตำลึง และเหรียญเงินเป็นเจ้าของเรือ ที่จะต้องจ่ายหากไม่ตกลง ก็ไล่ผู้โดยสารคนอื่นๆ ลงเรือให้หมด”พูดจบ หลานเยาเยายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย นี่เป็นข้อตกลงซื้อขายที่คุ้มค่ามาก“ฮะ ไล่ลงเรือ? คุณหนู ท่านบอกเองว่าไล่ลงเรือถึงแก่ชีวิตไม่ใช่หรือ?” สิ่งนี้ทำให้ฮัวหยู่อันงุนงงหลานเยาเยากำลังจะมาไม้ไหน?แม้ว่านางจะติดเชื้อจากหลานเยาเยา นางได้รับเชื้อความตะกละ แต่นางก็ไม่มีทางฆ่าใครเพื่อเรื่องกิน“ไม่ต้องห่วง! เจ้าของเรือจะไม่ขับไล่ผู้ใดลงเรือ และเขาเองก็จะไม่เสียเปรียบ”“เพราะ เพราะอะไร? เมื่อคู่ข้าเห็นชั้นล่างสุดมีคนไม่น้อยกว่ายี่สิบแน่น
