ไม่มีเวลาดูแลพวกเจ้าเลย”จัดการเรื่องดังกล่าวแล้ว นางไม่เพียงแต่รักษาชื่อเสียงของตนเองไว้ได้เท่านั้นยังไม่ทำให้จวนอ๋องเย่เสื่อมเสียชื่อเสียงดังนั้น!แน่นอนว่านางจะต้องไล่คนออกอย่างโจ่งแจ้ง นางไม่ใช่คนที่เกียจคร้านเหล่านั้นในใจของนางยังมีคำถามอีกมากมาย……1237
เย่หลีเฉินที่ถูกไล่ออกไปก็รู้ตัวเองดีเช่นกัน ลุกขึ้นด้วยความโกรธ จากนั้นสะบัดแขนเสื้อแล้วจากไปองค์ชายรัชทายาทก็ไปแล้ว คนที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่กล้าอยู่ต่อให้นานอีกหน่อยแต่!แต่หลานเยาเยาให้หานแสทิ้งเลือดสองสามหยดลงในขวดเล็กๆ เอาไว้ กล่าวคำสัญญาเต็มไปความจริงใจ ถ้ามีวิธีรักษาต้องบอกเขาโดยเร็วที่สุดอย่างแน่นอนหานแสจัดการได้อย่างสะอาดสะอ้าน เติมเลือดลงในขวดเล็กๆ จนเต็มก่อนที่จะออกไปหลานเยาเยาเหลือบมองถังมู่หวั่นที่ไม่พูดอะไรตั้งแต่ที่นางเข้าไปที่ห้องรับแขก อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจในใจด้วยสายตาที่ไม่เต็มใจจากไปเช่นนี้ คาดว่าคงเป็นเพราะไม่เห็นเย่แจ๋หยิ่ง!เหอะๆ ！ให้เจ้าคาดเดา……“พวกเจ้ารีบไปโรงครัว ข้าหิวจะแย่อยู่แล้ว เนื้อไก่เป็ดปลาทุกอย่างห้ามขาด”“……” ผู้คนที่เพิ่งก้าวออกจากห้องรับแขกพราชายาเย่ นี่คือเรื่องที่ท่านบอกว่ายุ่งอยู่งั้นหรือ?
1238
