อยหลังจากเหลือบมองหลายครั้ง ก็กล่าวเบาๆ กับฮัวหยู่อันที่ยืนอยู่ข้างๆ“เสี่ยวฮัว เจ้ามีผ้าเช็ดหน้าหรือผ้าพกติดตัวหรือไม่?” เมื่อถามเสร็จ นางก็โบกไม้โบกมือทันที “ไม่ต้องแล้ว ข้าใช้วัสดุที่มีก็ได้! รบกวนหยิบกรรไกรมาให้ที”หลังจากได้รับกรรไกรแล้ว พูดกับชายร่างเตี้ยวัยกลางคน:1220
“ข้าจะตัดชายเสื้อของเจ้าชิ้นหนึ่ง เจ้าไม่ถือสาใช่ไหม?”“ไม่ ไม่ถือสาขอรับ!”นางเป็นถึงพราชายาเย่ผู้สูงส่ง เขาเป็นเพียงสามัญชน พราชายาเย่จะรักษาโรคให้เขา แค่ตัดชายเสื้อเพียงชิ้นเดียว ไม่ได้บอกว่าจะเอาเหรียญเงิน เขากล้าขัดขืนหรือ?ทุกคนดูหลานเยาเยาตัดชายเสื้อชิ้นหนึ่งของชายร่างเตี้ยวัยกลางคนอยู่อย่างนั้น ด้วยการแสดงออกที่แตกต่างกันแต่!คนส่วนใหญ่รังเกียจและอยากรู้อยากเห็น มีเพียงคู่ดวงตาเดียวที่สงบและพร่ามัวคู่หนึ่งหรี่ลงเล็กน้อย แววตาแปลกๆ ในดวงตาของเขาหลังจากหลานเยาเยาตัดผ้าออกชิ้นหนึ่งแล้ว จึงนำผ้าวางบนมือชายร่างเตี้ยวัยกลางคน จากนั้นก็จับชีพจรให้ผู้นั้นผ่านแถบผ้าคือพิษนั่นเอง……และพิษชนิดนี้แปลกมาก มันไม่ได้ซึมเข้าไปในเลือดเนื้อของชายร่างเตี้ยวัยกลางคน แต่แนบกับผิวหนังของเขาพิษชนิดนี้นอกจากแปลกเป็นพิเศษแล้ว แล้วยังรุนแรงอย่างมากอีกด้วยผู้ที่ได้รับพิษ จะเลือดออกจากทวารทั้งเจ็ดถึงแก่ความตายหลังจากสามวันหลังจากตายหนึ่งชั่วโมง กระดูกจะละลายกลายเป็นสายเลือดและผู้ที่สัมผัสกับผิวหนังของผู้ที่ได้รับพิษ ก็จะติดเชื้อของสารพิษ
