ยู่แล้วแล้วยิ่งเพิ่มเรื่องการตายของฮองเฮาไปอีกเหลือแต่ความจงเกลียดจงชังไว้ให้นาง แม้นางจะเป็นอาสะใภ้แต่เขาก็ไม่เห็นหัวนางแม้แต่น้อยส่วนอีกคนคือชายหนุ่มที่หลานเยาเยาเพิ่งมองเมื่อครู่เขาหน้าซีดเผือด ร่างกายผอมโซนั่งอยู่บนเก้าอี้เพียงแค่คำนับมือน้อยๆในไม่ช้าก็มีคนอธิบายกับนางว่าเขาชื่อหานแสเป็นคนที่คลุกคลีกับเตียงคนไข้ตลอดเวลา แต่เขาไม่ใช่คนของประเทศก่วงส้าสำหรับว่าเขาเป็นคนอะไร พวกเขาไม่ได้บอกหลานเยาเยาก็ไม่ได้ถามเดาว่าอาหารจานหลักวันนี้น่าจะเป็นเขา!หลานเยาเยาเดินมานั่งตรงที่นั่งตนเองอย่างไม่รีบร้อน ก้นยังนั่งไม่ทันร้อนเย่หลีเฉินก็เอ่ยปากขึ้นมาอย่างเย็นชา“ได้ยินมาว่าวิธีการรักษาของอาสะใภ้นั้นยอดเยี่ยมมาก สามารถฟื้นชีพคนตายได้เก่งกาจเหมือนกับหมอหัวโถ ข้ารู้ว่าเสด็จอาซื่อสัตย์จริงใจ มีจิตใจดีราวแม่กวนอิมซึ่งหาได้ยาก1214
พอดีว่าตรงนี้ข้ามีเพื่อนที่ดีสองคนทุกข์ทรมานจากโรคประหลาด หาหมอเทวดาไปทั่วหล้าก็ไม่มีทางรักษาได้ จึงตั้งใจพามาที่นี่ให้ดูมองอาสะใภ้ที่มองหน้าเสด็จอา มองๆดูก็เลี่ยงเพื่อไม่ให้กระทบต่อหน้าตาของจวนอ๋องเย่นํ้าเสียงของเย่หลีเฉินเต็มไปด้วยความรู้เหมือนดินระเบิด ดูราวกับว่าถ้านางกล้าพูดคำว่าไม่ขึ้นมาเขาก็จะระเบิดมันทันทีเลยคิดไม่ถึงจริงๆ……เย่หลีเฉินไม่ได้โง่ รู้ที่จะเยินยอนางพร้อมกับใช้ชื่อเสียงของจวนอ๋องเย่มาขู่นางเฮอะ!น่าตลกจริงๆนางไม่ได้โตมาด้วยการถูกคุกคาม จะกลัวเขาเหรอ?อี
