่าต้องเป็นตนเองแน่ดังนั้น ดวงตานางจึงเลิ่กลั่กกลอกไปมา สองมืออ่อนแรงฟุบลงไปบนโต๊ะทันทีมุมปากยกรอยยิ้มประจบประแจงพูดเสียงอ่อนว่า“คุณหนู คุณหนู ท่านใจเย็นๆก่อน ท่านดูสิฟ้าก็มืดแล้วไม่ต้องไปหาพลั่วแล้ว!ท่านควรพักผ่อนไวๆนะ!ฮาฮาฮา……”“ตอนนี้รู้แล้วหรอว่าฟ้าไม่สว่าง? แล้วเจ้าจะยังอยู่ในห้องข้าอีกทำไม?”1207
“……เอ่อ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ คุณหนูท่านก็พักผ่อนเยอะๆนะ! ฝันดีค่ะ”ทางที่ดีก็ลืมเรื่องที่จะฝังคนคืนนี้ไปเสียพูดเสร็จก็ออกไปอย่างรวดเร็วจนลืมแม้แต่ปิดประตู“เฮ้อ!แม้แต่คนของยิงจวนยังกล้าฆ่าก็กลัวจะถูกฝังทั้งเป็นหน่ะสิ”หลานเยาเยาขี้เกียจไปสนใจเรื่องระหว่างนางกับโม่เหลียงเฉิน หลังจากปิดประตูห้องเสร็จจึงขึ้นเตียงพักผ่อนแต่ในใจนางยังคิดเรื่องราวต่างๆ นอนบนเตียงอยู่นานถึงจะค่อยๆหลับไปไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ก็มีเงาดำมายืนนิ่งอยู่ตรงหัวเตียงกั้นด้วยมุ้งโปร่งแสง มองหญิงสาวที่กำลังหลับใหล นัยน์ตาดำเข้มเผยความรู้สึกอ่อนโยนออกมา……“ฉึบ……”ด้านนอกหน้าต่างมีเสียงเคลื่อนไหวดังขึ้นมาเบาๆ ดวงตาสีดำเข้มก็เปลี่ยนเป็นดุเดือดทันทีและเปลี่ยนเป็นเงาออกไปทางหน้าต่าง“คารวะเจ้านาย!”“เรื่องอะไร?”เสียงน่าดึงดูดดังออกมาจากปากของเงาดำ“มีข่าวมาจากพระราชวังว่าพรุ่งนี้ฮ่องเต้จะสั่งให้คนไปที่เผ่าหยินไห่เพื่อสอบถามเรื่องตราราชลัญจกรหยก แต่ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจะส่งใครไป”ได้ยินดังนั้น!นัยน์ตาเย็นชาคู่นั้นที่ดำเข้มราวกับนํ้าวนก็ยิ่งเปลี่ย
