นเป็นดำลึกขึ้นกว่าเดิม……1208
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้ามีฝนโปรยปรายหลังจากหลานเยาเยาตื่นขึ้นมาก็ขยี้ตาบิดขี้เกียจอย่างสบายตัวพร้อมกับหาวปากกว้างทันใดนั้น!ร่างของนางก็สั่นรีบหันหัวไปมองจึงเห็นโหลวเย่วที่หน้าซีดขาว ตอนนี้นางยืนอยู่ตรงหน้าเตียง สายตาจ้องนางตาไม่กะพริบ“ทำไมเจ้าไม่พักผ่อนดีๆ เช้าขนาดนี้มาอยู่ข้างเตียงข้าทำไม?”คงไม่โง่หรอกนะ?ประโยคที่นางพูดนั้นเหมือนกับทำให้โหลวเย่วที่กำลังจะกลายเป็นนํ้าแข็งสลักนั้นดึงสติกลับมาได้“เยาเยา ท่านอนของเจ้าทำให้ข้าตกใจมาก!” โหลวเย่วอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ตอนแรกนางเบื่อมากอีกทั้งในตอนกลางคืนก็คิดเรื่องที่ถูกฮองเฮาวางหนอนพิษกู่ก็ยิ่งทำให้คืนนี้หลับยากดังนั้นตอนเช้าจึงมาหาหลานเยาเยาเพื่อให้สบายใจใครจะไปคิดว่าหลานเยาเยาสาวที่งามจนล่มเมืองจะมีท่านอนทำให้คนนั้นยากจะบรรยาย
1209
