ข้าจับเจ้าได้จากห้องพักของคุณหนูสี่จากตระกูลหลี่ หรือเพราะนางโดนพิษไม่ตายเลยคิดจะมาทำร้ายนางอีก?”องครักษ์ลับที่สวมรอยคนวางยาก็นับว่าฉลาด หลังจากที่มึนไปช่วงนึงก็รับโต้ตอบกลับมา“พราชายาเย่ ข้าน้อยโดนใส่ร้ายจริงๆ ข้า ข้าน้อยแค่บังเอิญเดินผ่าน”“อ๋อ~~~บังเอิญเดินผ่านจนสามารถเดินเข้าไปในห้องพักเลย เจ้าคิดว่าข้าโง่รึไง? ส่งเขาไปที่ว่าการ”“ขอรับ!”พอสิ้นเสียงนาง องครักษ์ลับทั้งสี่ก็บังคับเขาออกไปใต้ต้นไม้ใหญ่นอกห้องโถงมีร่างสีดำปรากฏขึ้น ปกเสื้อของเขาเปิดออกแผงอกขาวเผยออกมาครึ่ง เมื่อเห็นสถานการณ์ในห้องโถงก็อดพึมพำกับตนเองไม่ได้ว่า1180
“คนไต่สวนยังกินขาหมูตุ๋น มิน่าหล่ะสมองถึงเหมือนกับหมู”เมื่อเห็นหลานเยาเยาลุกขึ้น เขาก็ปล่อยนางเงียบๆพร้อมกับรอยยิ้มเรียบๆที่มุมปากรอจนเขารู้สึกตัวว่ามันผิดปกติ คิดจะออกไปก็สายไปแล้ว“ฮ่า ที่แท้ก็เป็นการล่องูออกจากถํ้า!”เมื่อเห็นองครักษ์ลับล้อมเขาไว้ ร่างดำนั่นก็ตบหัวตัวเอง
1181
