1149
หรือว่ามาดูเขาโดยเฉพาะ?พูดจบก็ผลักประตูออกไปทันทีโดยไม่มองสีหน้าของเย่แจ๋หยิ่งตอนนี้เลยสักนิดทันทีที่หลังจากกลับมาถึงลานซวนซีหลานเยาเยาก็รีบเก็บข้าวของนางเพิ่งเห็นชัดๆว่าสถานที่ที่ตราราชลัญจกรหยกปรากฏออกมานั้นอยู่ที่ใกล้ๆหมู่บ้านหยินไห่ซึ่งห่างจากเมืองหลวงมาก นางจะต้องไปที่นั่นถ้าเดาไม่ผิด ตราราชลัญจกรหยกนั่นจะต้องเป็นเพียงแค่ป้ายร้านแต่องค์ชายของราชวงศ์เก่าจะต้องไปที่หมู่บ้านหยินไห่แน่แต่ว่าตอนที่เก็บข้าวของอยู่นั้นสิ่งที่หลานเยาเยาไม่รู้ก็คือ ตอนนี้เย่แจ๋หยิ่งยืนอยู่ตรงนอกประตูห้องของนางด้วยสีหน้าสับสนเวลาผ่านไปนานสุดท้ายหลานเยาเยาก็เก็บข้าวของเสร็จ ห่อสัมภาระที่เก็บเรียบร้อยแล้วก็เอาวางไว้ในระบบ“ฮู้ว······”นางปล่อยลมหายใจออกมาหนักๆ มองไปรอบๆห้องที่ตนเองอยู่หลังจากคืนที่เงียบสงัดนี้พ้นไปก็ต้องจากไปแล้ว เมื่อจากไปก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาเมื่อไหร่อีกจู่ๆก็พบว่านางนั้นก็มีความอาลัยอาวรณ์!“แอ๊ด······”1150
ประตูห้องถูกเปิดออก ท่าทางเทพบุตรของเย่แจ๋หยิ่งเดินเข้ามา สีหน้าของเขาดูเหมือนปกติแต่ตอนที่สบตาเขาหลานเยาเยากลับรู้สึกผิดมองเขาก้าวเข้ามาหาตนเองทีละก้าว ละก้าว หลานเยาเยาก็แค่จ้องเขานิ่งๆ“เย่แจ๋หยิ่ง······”ยังพูดไม่ทันพูดจบก็ถูกเขากอดไว้แนบแน่นนางไม่เคยรู้เลยว่าแรงของชายคนนี้จะเยอะขนาดนี้ เยอะราวกับที่ว่าถ้าเพิ่มแรงอีกหน่อยร่างของนางก็จะเขาไปอยู่ในร่างเขาได้แล้วจู่ๆเย่แจ๋หยิ่งเกิ
