คำพูดนี้ก็ไทเฮาทำให้หลานเยาเยารู้สึกไม่สบายใจ นางไม่รู้ที่ไทเฮาพูดออกจากปากว่าเสียดายนั้น คือเสียดายแทนฮองเฮา หรือว่าพูดถึงตัวเอง?เดิมทีนึกว่าหลังจากออกมาจากตำหนักของไทเฮาแล้ว ก็สามารถกลับจวนได้แต่กลับคิดไม่ถึงว่านางยังเดินออกไปไม่พ้นหน้าประตูใหญ่ของพระราชวัง ก็มีคนเรียกนางไว้อีกครั้งคนๆนี้ไม่ใช่คนจากตำหนักของไทเฮา แต่เป็นองครักษ์ลับของเย่แจ๋หยิ่ง เขาพูดว่า หาพระราชธิดาจาวหยาวเจอแล้วที่ห้องลับในตำหนักของฮองเฮา ให้นางรีบตามไปเพราะว่าเรื่องที่พระราชธิดาจาวหยางโดนหนอนพิษกู่ควบคุมยังไม่จบก็หมายถึงว่า ยาถอนพิษที่นางให้ไปไม่ได้ผล หนอนพิษกู่ในร่างกายที่ควบคุมพระราชธิดาจาวหยางเป็นไปได้เช่นไร?ขณะที่ต่อสู้กับพระรชธิดาจาวหยางที่ถูกควบคุม นางได้ตรวจเส้นชีพจรของนางแล้ว และนางก็ให้ยาเหมาะสมกับโรคทำไมถึงยังแก้ไม่ได้?ต้องเกิดความผิดพลาดอะไรขึ้นแน่ๆ?คิดถึงตรงนี้ นางไม่พูดมากรีบตรงดิ่งไปยังตำหนักของฮองเฮาทันที1138
มาถึงตำหนักฮองเฮา รู้สึกบรรยากาศที่แปลกๆ ในตำหนักมีคนมากมาย เย่แจ๋หยิ่งและฮ่องเต้ก็อยู่พวกเขาทั้งสองมองดูคนที่อยู่บนเตียงด้วยสีหน้าที่ไร้ความรู้สึก หลานเยาเยาก็มองไปตามทางที่พวกเขามองอยู่มองเห็นเพียงแต่ผ้าปูเตียงที่ห้อยลงมา มองไม่ชัดว่าคนในนั้นคือโหลวเย่วหรือไม่ แต่กลับเห็นหมอหลวงจำนวนไม่น้อยยืนอยู่ข้างเตียง ในนั้นมีหัวหน้าโรงหมอหลวงกำลังตรวจชีพจรด้วยเส้นด้าย สีหน้าดูเป็นกังวลครู่ต่อมา ก็เ
