หรือไม่?”หลังจากที่ตำแหน่งฮ่องเต้ของเขามั่งคงเขาก็มาที่ตำหนักของนางน้อยลงเรื่อยๆ แม้ว่าจะมาเพียงครั้งสองครั้ง แต่ก็กลับรีบร้อนจากไปทุกครั้งเหอะเหอะเหอะ……ยังไงเรื่องก็มาถึงขนาดนี้แล้ว1132
นางไม่สามารถหลบหนีออกไปได้ และนางก็เห็นได้ถึงความแค้นเคืองจากในดวงตาของฮ่องเต้ในใจเจ็บปวดอย่างที่สุด!ฮองเฮาเลื่อนสายตาไปมองที่ร่างของหลานเยาเยา แววตาแสดงออกถึงความเกลียดชัง“สู้กันอย่างมากก็แค่ให้ตายกันไปข้างหนึ่ง!”ยังไงซะวันนี้นางก็จะต้องฆ่าหลานเยาเยาให้ได้ หลานเยาเยาไม่ตาย นางตายไปก็ไม่สงบสุขพูดจบนางก็พุ่งใส่หลานเยาเยาทันที แต่ทว่ามีเย่แจ๋หยิ่งอยู่ ฮองเฮาจะสามารถทำสำเร็จได้เช่นไร? แต่ว่า เย่แจ๋หยิ่งก็ไม่ได้ลงมือใดใด เพียงแค่เอามือไปจับมือน้อยๆของหลานเยาเยาเบาๆข้างกายฮ่องเต้มีองครักษ์มากมาย ในเวลานี้ เขาไม่สามารถที่จะอยู่เฉยๆได้ดังนั้นจึงทำได้เพียงสั่งให้พวกองครักษ์จับกุมตัวฮองเฮามีองครักษ์มาหยุดยั้ง ฮองเฮาจึงไม่สามารถเข้าใกล้หลานเยาเยาได้ ความเกลียดแค้นในใจก็ยิ่งระอุมากขึ้น จึงใช้เล็บแทงเข้าไปที่หน้าออกขององครักษ์ทีละคนฮ่องเต้เห็นดังนั้น จิตใจจึงบังเกิดความหวาดผวา!1133
มองดูองครักษ์เหล่านั้นในตำหนักที่ค่อยๆเหลือน้อยลงไปเรื่อยๆ ฮองเฮาที่กำลังฆ่าอย่างบ้าคลั่ง ค่อยๆใกล้เข้ามาหาเขาเรื่อยๆเมื่อไม่มีทางเลือก ฮ่องเต้จึงเป็นต้องให้องครักษ์ลับข้างกายปรากฏตัวออกมาในฐานะพระราชาแห่งบ้านเมือง ไม่มีองครักษ์ลับฝ
