ห้รีบเข้าวังโดยด่วนเพียงแค่อักษรบนกระดาษ ก็เพียงพอต่อการทำให้คนเห็นว่า มีคนจับตัวพระราชธิดาจาวหยางไป แล้วบีบให้หลานเยาเยาเข้าวังและลายมือของตัวอักษรนั้นฮ่องเต้ก็คุ้นเคยเป็นอย่างดี!ไม่ต้องพูดถึงฮ่องเต้ แม้แต่บรรดาพระสนมก็รู้จักนอกจากฮองเฮาแล้วจะยังมีใครอีก?เดิมทีฮ่องเต้ไม่อยากที่จะเอ่ยอะไรออกมา แต่เมื่อเห็นคำว่าพระราชธิดาจาวหยางนี้แล้ว ใบหน้าก็ดูเคร่งเครียดขึ้นมาทันทีฮองเฮาเพื่อที่จะใส่ร้ายหลานเยาเยา ถึงกับต้องจับตัวจาวหยางมา เช่นนี้จะให้เขารับได้อย่างไร?จาวหยางเป็นถึงลูกสาวที่เขารักและเอ็นดูที่สุดเชียวนะ!ฮองเฮาบ้าไปแล้วหรือ?คราวนี้……1124
“มานี่ ไปเชิญฮองเฮามาหาข้า เชิญมาไม่ได้ก็แบกนางมา”มองดูฮ่องเต้ที่โกรธจัดจนใบหน้าเกิดอาการกระตุก หลานเยาเยามองดูด้วยความเย็นชาผ่านไปไม่นาน ฮองเฮาก็ถูกองครักษ์หลายนายใช้เกี้ยวหามมา สีหน้าของนางซีดขาวราวกระดาษ ร่างกายที่ดูอ่อนแอมาก ประหนึ่งว่าหากโดนลมพัดก็สามารถปลิวได้เช่นนั้นในขณะที่สายตาของนางเหลือบไปเห็นหลานเยาเยา ก็มีแววตาแห่งความอาฆาตแค้นปรากฏออกมาคนสนิทของนางได้บอกนางไปก่อนหน้านั้นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างที่ตำหนักของไทเฮา แม้ว่าต่อหน้านางจะไม่ได้มีปฏิกิริยา แต่ในใจนั้นแค้นจนแทบจะฉีกหลานเยาเยาออกเป็นชิ้นๆในขณะที่ฮ่องเต้คาดคั้นด้วยคำถามหลายๆคำถามนั้นฮองเฮาแสดงเพียงสีหน้าที่เย็นชา และไม่มีการแสดงออกอื่นๆ และก็ไม่มีคำอธิบายใดๆ ทั้งนี้ก็ไม่ได้ยอมรับผิ
