ดด้วยไม่มีหลักฐานปรากฏชัดเจน ภายใต้สายตาของทุกคนที่มองดูอยู่จะยังมาบีบบังคับให้นางยอมรับความจริงให้ได้เลยหรือ?นางเป็นถึงฮองเฮาเชียวนะ!ใครจะกล้าแตะตัวนาง?“ฮองเฮา เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้เจ้ายังจะมี1125
อะไรให้พูดอีกหรือไม่? รีบบอกข้ามา จาวหยางอยู่ที่ใด?” ท่าทางของฮ่องเต้ในเวลานี้เป็นห่วงพระราชธิดาจาวหยางเป็นอย่างมากแต่ทว่าภายในจะกำลังคิดอะไรอยู่ ใครจะไปรู้ได้?เมื่อได้ยินจาวหยางสองคำ ฮองเฮาก็หัวเราะออกมาเบาๆ จากนั้นก็เคลื่อนสายไปมองยังร่างของหลานเยาเยา อ้าปากขึ้นเล็กน้อย“คำถามนี้ไม่ใช่ว่าควรจะถามหลานเยาเยาหรอกหรือ?”ฮองเฮาพูดออกไป!ทุกคนก็ล้วนหันไปมองที่หลานเยาเยา แต่หลานเยาเยาก็ทำได้เพียงยักไหล่แบบทำอะไรไม่ได้“คำพูดเช่นนี้ของฮองเฮาหมายความว่าอะไรเพคะ? หน้าประตูจวนอ๋องเย่ท่านให้ขอทานนำกระดาษแผ่นนี้มาส่งให้กับมือข้าข้าก็ทำตามที่ท่านปรารถนา เข้าวัง แต่คิดไม่ถึงว่านี่จะเป็นกับดักที่ท่านวางไว้อยากจะให้ข้าตายให้ได้ ตอนนี้เรื่องถูกเปิดโปงฮองเฮายังจะใส่ร้ายข้า หาว่าข้าเป็นผู้พาพระราชธิดาจาวหยางไปซ่อนไว้งั้นหรือ?”ฮองเฮาไม่ได้คิดว่าตัวเองฉลาดหลักแหลมรึ!งั้นนางก็จะออกอุบายนิดหน่อย ดูซิว่าหลังจากที่นางตกหลุมพรางแล้ว จะรับมือกับผลที่ตามมาได้หรือไม่“หลานเยาเยา เห็นๆอยู่ว่าเจ้าเป็นผู้ลักพาตัวพาจาวหยางออกไปจากตำหนักของข้า ตอนนี้คิดจะมาแก้ตัว เจ้าหยุดคิดไปได้เลย!” เมื่อพูดกับหลานเยาเยาจบ1126
ฮองเฮาก็
