ข้ามา แต่ละคนก็ล้วนก้มหน้าลง ทำให้เหมือนกับตัวเองไม่ได้อยู่ตรงนั้นไม่ว่าอย่างไรก็ตาม!การเอาคืนของอ๋องเย่นั้น พวกเขาไม่สามารถรับมือได้แน่“อ๋องเย่ ฮองเฮาโดนพราชายาเย่ทำร้าย จะให้โอกาสข้าได้ตัดสินแทนฮองเฮาไม่ได้เลยเชียวหรือ?”แม้ว่าขณะอยู่ในที่ปราชุมพระราชสำนักฮ่องเต้จะโดนอ๋องเย่ข่มจนรู้สึกอึดอัดแต่ตอนนี้ที่นี่มีพระสนมมากมาย เพื่อหน้าตาของเขา เขาจึงพยายามอย่างหนักเพื่อรักษาศักดิ์ศรีหน้าตาของฮ่องเต้ไว้แต่ทว่า!รัศมีของเย่แจ๋หยิ่งนั้นดูแกร่งกร้าวมาก ซึ่งเห็นได้ชัดว่าฮ่องเต้พูดด้วยนํ้าเสียงที่เปล่งออกมาไม่สุด“โอ๋ว!”1116
เย่แจ๋หยิ่งยิ้มเยาะ จ้องมองไปที่ฮ่องเต้ เหมือนมองมดที่อ่อนแอตัวเล็กๆตัวหนึ่ง แล้วพูดด้วยนํ้าเสียงเย็นยะเยือกที่เสียดแทงว่า:“ตัดสิน! การตัดสินของฮ่องเต้คือการเปลี่ยนผิดให้เป็นถูกเปลี่ยนถูกให้เป็นผิดงั้นหรือ?”“ไม่ ไม่ใช่ ข้าจะเปลี่ยนผิดให้เป็นถูกได้เช่นไรกัน? ข้าดูตามหลัก หลักฐาน”เมื่อฮ่องเต้พูดว่าหลักครั้งที่สอง เห็นได้ชัดว่าพูดด้วยความไม่หนักแน่น“เหอะ! หลักฐาน?”เย่แจ๋หยิ่งเหน็บแนมแล้วเคลื่อนสายตาไปมองยังหลักฐานเหล่านั้น ในสายตาที่สุดจะเย็นชาของเขา สาวใช้ในวังและแม่นมที่เข้ามาเป็นพยานเมื่อกี้นั้น ในขณะนี้ก็กำลังหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวจากนั้นก็เดินมาด้านหน้าของมีดสั้นบอกว่าเป็นหลักฐาน สายตาที่เย็นชาสุดแสนน่ากลัว!“วันนี้ข้าจะทำให้ฮ่องเต้รับรู้อะไรที่เรียกว่า ‘อะไรควรทำ อะ
