าก็หยิบเอายาเม็ดหนึ่งใส่ปากไป สภาพที่น่ากลัวของนางค่อยๆกลับกลายเป็นเหมือนปกติจากนั้นก็หยิบมีดสั้นออกมา กรีดไปที่แขนของตัวเองสองสามที“ฉึก……”1101
หลังจากนั้นก็แทงเข้าไปที่ท้องของตัวเองอีก ทันใดนั้นตรงหน้าผากก็มีเหงื่อผุดขึ้นมามากมาย“อ้า……”“หลานเยาเยา ข้าจะทำให้ชื่อเสียงย่อยยับ ตายก็ไม่มีที่ฝัง เหอะเหอะเหอะ……ฉึก……”ฮองเฮาหอบสีหน้าอันซีดเซียว พร้อมทั้งหน้าตาที่น่ากลัว ราวกับปีศาจ ที่ปีนขึ้นมาจากขุมนรกมองดูเลือดที่ไหลเอ่อ ฮองเฮารีบเปลี่ยนสีหน้า ตรงไปทางประตูด้วยท่าทางหวาดผวาเดินไปร้องเรียกคนไปด้วย : “ช่วยด้วย! คุ้มกัน รีบมาคุ้มกันเร็วเข้า พระชายาเย่จะลอบสังหารข้า รีบมาคุ้มกันเร็วเข้า……”……หลานเยาเยาเดินลากโหลวเย่วโดยมีรอยเท้าลึกบ้างตื้นบ้าง หลบหลีกการลาดตระเวนขององครักษ์ เพื่อไปยังตำหนักของไทเฮาแต่เมื่อเดินผ่านไปได้ครึ่งทาง ก็เห็นกลุ่มพวกองครักษ์วิ่งมาด้วยความรีบร้อนแล้วร้องตะโกนว่า : “ฮ่องเต้มีรับสั่ง พราชายาเย่ลอบฆ่าฮองเฮา ให้รีบจับกุมตัวหากมีการตอบโต้ ให้ฆ่าได้ทันที”“ขอรับ!”1102
องครักษ์ลาดตระเวนรีบวิ่งออกไปเพื่อแจ้งข่าวสารต่อกันทันที ในเมืองหลวงเริ่มมีการป้องกันทันทีหลานเยาเยาขมวดคิ้วเล็กน้อยมองไปยังโหลวเย่วที่ลากด้วยมือเพียงข้างเดียว แล้วก็มองไปยังทางที่จะไปยังตำหนักของไทเฮาควรจะขุดหลุมก่อนดีไหม แล้วก็ฝังนางไว้ก่อน? รอให้เรื่องนี้จบไปก่อน แล้วก็ค่อยมาขุดนางออกมาหลานเยาเยาคิดว่าความคิ