หลานเยาเยาไม่ได้ตั้งใจจะมาเยี่ยมไฮเฮาตั้งแต่แรก นางมาเพราะคำเชิญของฮองเฮามาเยี่ยมไทเฮาเป็นเพียงแค่ข้ออ้างบังหน้า ดังนั้นนางจึงอยู่ที่ตำหนักของไทเฮาไม่นานนัก แล้วก็รีบปลีกตัวออกมาแต่จากมุมมองของคนเฝ้าประตูด้านนอกนั้น นางอยู่กับไทเฮาในตำหนักตลอดเวลาจากการนำทางบนแผ่นกระดาษ นางมาถึงตำหนักของฮองเฮาตำหนักของฮองเฮานั้นเนื่องจากกลัวว่าอาการไม่สบายของฮองเฮาจะกำเริบ ดังนั้นจึงปิดไว้อย่างแน่นหนา แม้แต่ประตูใหญ่ของตำหนักก็มีองครักษ์มากมายคอยเฝ้าอยู่แต่ทว่า!หลานเยาเยานั้นไม่ได้เข้าไปทางประตูหลักแต่เข้าไปทางด้านหลังของตำหนัก มาถึงห้องของฮองเฮา หน้าต่างที่ปิดสนิทตั้งแต่ทีแรก ก็ถูกนางค่อยๆผลักออกก็บอกแล้วไง!ฮองเฮาดึกดื่นคํ่าคืนออกไปที่จวนแม่ทัพเพื่อฆ่านาง จะเข้าทางประตูหลักอย่างเปิดเผยได้ยังไง“เจ้ามาแล้วหรือ?”1092
เสียงทุ้มตํ่าที่ฟังดูน่ากลัวของฮองเฮาดังขึ้น……“เป็นอย่างไรบ้าง? ข้ากระตือรือร้นขนาดนี้ ท่านคงจะดีใจใช่ไหม?” หลานเยาเยามองดูผิวพรรณที่เหมือนกับทุกครั้ง กลับมามีเลือดฝาดเหมือนคนปกติของฮองเฮาพร้อมกล่าว กล่าวซํ้าว่า : “โห กินยาแล้วหรือ? ท่านผิวพรรณดีเช่นนี้รู้สึกเหมือนสาวขึ้นไปอีกหลายปี”มองดูหลานเยาเยาที่มีท่าทียิ้มเยาะ ฮองเฮาก็อดกัดฟันด้วยความโกรธไม่ได้คิดว่านางฟังไม่ออกหรือไง?นี่หลานเยาเยากำลังเสียดสีนาง“ความตายมาอยู่ตรงหน้าแล้วยังกล้าพูดกับข้าด้วยนํ้าเสียงเช่นนี้ หลานเยาเยา ข้าตัดสินใจแล้
