ว ว่าจะทำให้เจ้าตายอย่างทรมานยิ่งขึ้นไปอีก”“จึ๊ๆ อย่าโมโห เวลาโมโหไม่น่าดูเลย หากสิ่งที่ทำไปล้มเหลว หน้าตาจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมในพริบตา จะได้ไม้คุ้มเสียนะเพคะ” หลานเยาเยายังคงยกมุมปากขึ้นยิ้มเยาะนางไม่ได้รีบร้อนถามถึงเบาะแสของโหลวเย่วเพราะนางจะเปลี่ยนจากการถูกกระทำให้กลายเป็นผู้กระทำ เช่นนั้นทางชนะจึงจะมีมากขึ้น“เจ้า……”เดิมทีเรื่องหน้าตานั้นเป็นจุดอ่อนของฮองเฮาอยู่แล้ว นางจำเป็นต้องกินยามานานหลายปี กว่าจะทำให้หน้าตาเปลี่ยนมาเป็นดังเช่นปัจจุบันนี้ได้1093
หากกลับมามีหน้าตาแบบเดิม นางจะเป็นเหมือนคนก็ไม่ใช้ผีก็ไม่เชิง!ตอนนี้หลานเยาเยากลับไปขยี้ซํ้าที่บาดแผลของนางดีดีมาก!ตอนนี้นางแทบจะอดทนรอไม่ไหวที่จะฆ่านางเพียงชั่วครู่แววตาของนางก็ปรากฏถึงความชั่วร้ายออกมา ดวงตาเริ่มแดงกํ่าเล็บที่ขาวสะอาดนั้น ค่อยๆกลายเป็นทั้งยาวและดำ อีกทั้งยังแหลมคมสุดๆ!บ้าเอ้ย!หลายเยาเยาตะลึงงัน สิ่งที่นางพูดไปทำให้ฮองเฮาโกรธขนาดนี้เลยหรอ?จะว่าไป นางก็ไม่ได้พูดอะไรนี่ ก็ชื่นชมนางตลอด จำเป็นต้องแปลงร่างขนาดนี้เลยหรือ!แต่ทว่าก็ดี นี่คือสิ่งที่นางกำลังต้องการแต่กระนั้น!ฮองเฮาก็กลับไปอยู่ในสภาพหน้าตาเดิมเพียงชั่วพริบตา และไม่ได้เป็นไปตามที่นางคาดคิดไว้ แต่นางกลับนั่งอย่างนิ่งเงียบบนเก้าอี้ จ้องมองนางด้วยแววตาที่ชั่วร้าย“หลานเยาเยา เจ้าคิดว่าข้าจะลงมือฆ่าเจ้าด้วยตนเองหรือ?”“แล้วไม่ใช่หรือไง? ท่านจงใจบอกข้าว่า1094
การตา
