เพียงชั่วครู่!คุณชายเหลียงเฉินก็หยุดหัวเราะ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมกล่าวว่า“พ่อบ้านเหมย ท่านไปบอกท่านอ๋อง ให้เขารีบเข้าวัง ไม่เช่นนั้นไม่มีภรรยาแล้วข้าก็ช่วยไม่ได้นะ”คำพูดของคุณชายเหลียงเฉิน ทำให้พ่อบ้านเหมยรู้ได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่ ขณะกำลังจะไปบอกท่านอ๋อง ก็เห็นว่าคุณชายเหลียงเฉินกำลังเดินไปทางประตู เลยถามไปว่า :“คุณชายเหลียงเฉิน ท่านจะไปไหน?”“แน่นอนว่าต้องไปดูหลานเยาเยาแทนท่านอ๋อง ไม่ให้นางก่อเรื่อง” ความจริงแล้วนั้น! เขาจะไปดูละครต่างหาก หลานเยาเยาต้องการให้เขาไปคอยดูที่ไหนกัน!……รถม้าที่หรูหราอยู่บนถนนที่มีผู้คนขวักไขว่ไปมา เดิมทีหลานเยาเยาจะผ่านเส้นทางที่คึกคักนี้ไปได้ ก็ต้องใช้เวลาพอสมควรแต่ว่า!เหนือความคาดหมายก็คือ รถม้ามีสัญลักษณ์ของเย่แจ๋หยิ่งปราชาชนบนท้องถนนได้สังเกตเห็น ก็ล้วนหลีกทางให้ แต่ละคนล้วนชะเง้อชะแง้แลดู ว่าคนที่นั่งอยู่ในรถม้านั้นคืออ๋องเย่ที่แสนจะสง่าปานเทพบุตรหรือไม่1085
หลังจากผ่านถนนที่มีผู้คนคึกคัก ท่าทางของหลานเยาเยาที่นั่งเอามือทั้งห้านิ้ววางบนหน้าตักก็หยุดลง พร้อมกล่าวอย่างราบเรียบว่า“เคยได้ยินแต่คำว่าบุรุษบนคาน แต่ไม่เคยได้ยินคำว่าบุรุษบนรถม้า หากยังทำตัวลับๆล่อๆอีก ระวังจะโดนเหวี่ยงให้ตกรถม้า”เมื่อสิ้นเสียงของนางเพียงครู่เดียว ม่านบนรถม้าก็ถูกแหวกออก และมีเงาร่างคนผู้หนึ่งแวบเข้าไปด้านใน“ท่านไม่ตกใจเลยเชียวหรือ ไม่กลัวว่าข้าจะเป็นนักฆ่าเลยหรือไง?”เ
