น้าขึ้นไปมองเขา แต่ก็ได้เห็นว่าเขาเองก็ละสายตาจากทางข้างหน้าลงมายังร่างของนางแล้วยังโน้มลงมาจูบเบาๆบนผมที่เปียกปอนของนางด้วยความรวดเร็วอีกพร้อมด้วยแววตาที่เอาแต่ใจแม่เจ้า !นี่เป็นเพราะนางไม่ปกติ หรือเย่แจ๋หยิ่งไม่ปกติกันแน่ ?ในขณะเดียวกันในใจของนางก็ถูกบางสิ่งบางอย่างอัดแน่นอยู่เต็มไปหมด จนทำให้ยิ่งรู้สึกขึ้นมามากยิ่งขึ้น1047
เดิมทีนางนั้นรู้สึกกังวลหดหู่มากอยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่าสิ่งที่ทำให้นางกังวลจะยังมาอยู่ตรงหลังของตัวเองหลังจากที่ควบม้ามาหยุดยังหน้าประตูจวนอ๋องเย่ ในขณะที่หลานเยาเยายังมิได้ตอบสนองสิ่งใด นางก็ถูกเย่แจ๋หยิ่งอุ้มลงจากหลังม้าเสียแล้วพร้อมทั้งยังพานางไปยังลานซวนซีอีกเสียด้วยพ่อบ้านที่เห็นก็รีบยิ้มออกมาด้วยความปลาบปลื้มเหล่าองครักษ์เองที่พอเห็นเข้าต่างพาการลืมหน้าที่การลาดตระเวนไปเสียแล้วล้วนพากันมองไปยังท่านอ๋องของตัวเองอุ้มพราชายาเดินผ่านไป ก่อนจะตะโกนให้กำลังใจครู่ต่อมา ณ ลานซวนซีหลานเยาเยาและเย่แจ๋หยิ่งยืนเผชิญหน้ากัน สายตาของทั้งสองต่างก็แฝงด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย” ท่านกล่าวอะไรนะ ? ”เมื่อสักครู่ตอนที่เข้ามาในห้อง เย่แจ๋หยิ่งกล่าวบางอย่างที่แปลกๆออกมาประโยคหนึ่ง ซึ่งทำให้นางยอมรับไม่ได้ จึงอดไม่ได้ที่จะถามอีกครา” เมื่อคราก่อนข้าเคยกล่าวไว้ว่าไม่สามารถทำตามข้อตกลงได้ เป็นเพราะข้าไม่สามารถปกป้องความบริสุทธิ์ของเจ้าได้ มิได้คิดที่จะหย่ากับเจ้าเลย ”” จากนั้นเล่
