นของเขาก็เพิ่มมากขึ้นพร้อมกับรุกหนักอย่างรุนแรง1044
ท่ามกลางสายฝนห่าใหญ่ ทั้งสองคนยิ่งนานก็ยิ่งก็กอดกันแน่นยิ่งขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ในเวลาต่อมาหลานเยาเยาที่ถูกจูบก็ถึงกับร่างกายอ่อนลง อากาศในปากก็ราวกับว่าถูกแย่งไปจนหมด เย่แจ๋หยิ่งถึงได้ยอมปล่อยนางอย่างไม่ค่อยเต็มใจทั้งสองคนสบตากัน ต่างก็ถอนหายใจตํ่าๆ ทั้งที่ตามจริงแล้วหากร่างกายเปียกฝนในฤดูใบร่วงจะต้องรู้สึกหนาวถึงจะถูกทว่า !ในเวลานี้ใบหน้าและแก้มของหลานเยาเยากลับแดงกํ่า ตัวร้อน ส่วนเย่แจ๋หยิ่งนั้นก็หูแดงไปจนถึงคอ
1045
