ร้อมกับควบมุ่งหน้าไปยังจวนแล้วขอรับ” คนใช้รายหนึ่งที่ส่งม้าให้นางรีบเข้ามารายงานทันทีมองดูเย่แจ๋หยิ่งเดินจากไปไกล ดวงตาของหลานจิ่นเอ๋อก็แดงขึ้นมาทันทีเพราะเหตุใดกัน?นางยอมสละชีพเพื่อเขาแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นนางอยู่ในสายตาเลยรึ? แม้แต่พื้นที่เพียงเล็กน้อยก็ไม่มีเสียเลย1036
ทั้งหมดเป็นเพราะหลานเยาเยา เหตุใดนางถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนก่อนที่ตนต้องการจะกลับมาเช่นนี้ ?ครานี้แพ้แล้วก็ไม่สำคัญอันใด ยังไงเสียก็ยังมีคราหน้า······คํ่าคืนฝนพรำ ราวกับนํ้าหมึกที่ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า ฝนที่ยิ่งตกก็ยิ่งหนักขึ้นก็ราวกับผ้าม่านที่ร่วงลงมาทับถมให้ผู้คนรู้สึกหายใจไม่ออก” ย่าห์….”” ตุบๆๆ….”บนถนน ม้าและคนผู้หนึ่งกำลังวิ่งฝ่าฝนห่าใหญ่
1037
