ูดจบก็สะบัดมือเขาทิ้งไป และกำลังจะเดินจากไป แต่ทันใดนั้นกลับรู้สึกได้ถึงความอันตรายซึ่งความอันตรายนี้ก็กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ“ซิ่ว ซิ่ว ซิ่ว……”อาวุธลับมากมายดิ่งลงมาจากฟากฟ้า เป้าหมายก็คือหลานเยาเยา1025
เย่แจ๋หยิ่งหรี่ตาลงเล็กน้อย โอบไหล่นางไว้ด้วยความรวดเร็ว ดึงนางเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของตัวเอง หลบหลีกอาวุธลับที่ยิงมาเกือบเข้าที่หัวใจของนางเหลือบมองดูอาวุธลับที่ไม่ได้พุ่งเข้าไปตรงบนบ้านข้างทาง แววตาของหลานเยาเยานอกจากจะแสดงออกความตกใจกลัวแล้ว ก็ไม่มีแววตาอื่นอีก“ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่ตรงนี้ จะคุ้มครองเจ้าให้ปลอดภัย”นํ้าเสียงที่ฟังดูดึงดูดดังมาจากบนศีรษะ ทว่าหลานเยาเยาไม่ได้รับนํ้าใจ แต่กลับผละตัวเองออกมาจากอ้อมอกเขา“ยุ่งไม่เข้าเรื่อง!”ไม่ใช่ว่านางจะไร้ความสามารถในการหลบหลีอาวุธลับพวกนั้น พูดเหมือนกับว่านางต้องการการคุ้มครองอย่างนั้นแหละในเวลานี้หลานเยาเยาไม่ได้มองดูแววตาของเย่แจ๋หยิ่ง แต่หันไปดูเงาดำที่ปรากฏอยู่รอบด้านเดิมทีคิดว่าเป็นพวกนักฆ่าศพแห้งของยิงจวนที่ตามจองล้างจองผลาญมาตลอด แต่กลับคิดไม่ถึงว่าทั้งหมดนี่จะเป็นคนชุดดำที่ปิดหน้าไว้งั้นก็ยิ่งน่าสนุกขึ้นแล้ว!คนพวกนั้นพุ่งเป้ามาที่นางอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่คนของยิงจวน แล้วยังมีใครอีกที่คิดจะฆ่านาง?จุดนี้ทำให้นางคิดไม่ตก1026
ถ้าเป็นพวกลูกคุณหนูไม่กี่บ้านนั้นที่โดนเขาจับความลับได้ เกรงว่าหลังความลับโดนเปิดเผย จะทำให้เสียชื่อเสียง ดังน
