ูและหลานเยาเยาทุกเรื่อง ยิ่งทำให้ได้รับความเห็นใจจากหลานเฉินมู๋เป็นอย่างมาก“เจ้าเนี๊ย ไม่ต้องไปคิดแทนคนมาก คิดถึงเรื่องตัวเองน้อยไป เมื่อฉูซื่อยังมีชีวิตได้ฝากฝังกล่องใบนี้ไว้ ว่าหากหลานเยาเยาออกเรือน ให้ใช้เป็นสินสอด ตอนนี้ก็ไม่ต้องกังวลแล้วนะ?”กล่องใบนั้นเขาก็เคยเห็น เป็นกล่องธรรมดาๆ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ไม่ว่ายังไงก็ไม่ได้มูลค่าอะไรใช้เป็นสินสอดก็ใช้เป็นสินสอด!“ไม่ได้ถูกฝังอยูใต้ซากปรักก็ดีแล้ว ข้าเป็นกังวลมากไปเองจ้าวคะ” จ้าวซื่อเหลือบมองหลานเฉินมู๋ด้วยรอยยิ้มที่เสแสร้ง จากนั้นก็เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดเขาเสียงสนทนาจากในห้องเล็ดลอดออกมาเป็นระยะๆ หลานเยาเยาที่อยู่ด้านนอกหน้าต่าง แววตาแฝงด้วยความโศกเศร้ากล่องอยู่ในมือนางมาโดยตลอดตั้งแต่แรกในเมื่อจ้าวซื่อสนใจกล่องของท่านแม่มากขนาดนั้น นางรู้ว่ากล่องนั้นอยู่ในมือตัวเอง จะต้องคิดวิธีเพื่อให้ได้กล่องมาแน่ไม่ได้!ตอนนี้นางจำเป็นต้องกลับไปที่จวนอ๋องเย่ เพื่อดูว่าข้างในกล่องมีความลับอะไรซ่อนอยู่กันแน่?1019
คิดถึงจุดนี้ หลานเยาเยาจึงรีบออกไปทันที เดิมทีนางคิดจะปีนกำแพงออกไปปีนได้ครึ่งนึง ก็เห็นกลุ่มคนพวกนั้นของฮัวหยู่อัน นั่งอยู่นอกกำแพงคงจะกำลังนั่งรอคอยอยู่ รอฮัวหยู่อันแอบวิ่งออกมาไม่มีทางอื่น!นางจึงกลับไปทางประตูหลัก ก่อนจะเดินออกไปหน้าประตูก็เจอกับสาวใช้ที่มาตามหานาง นางพูดเพียงว่า จะออกมาเดินเล่นใช่ เวลากลางคืนแบบนี้แหละที่ออกมาเดินเล่น ท้อง
