ไม่พอใจถึงยังไงนางก็เป็นพราชายาจึงไม่ได้พูดอะไรได้ยินดังนั้น!หลานเฉินมู๋ก็เหมือนคิดอะไรได้ แววตาลึกลงไปราวกับมีบางอย่างที่ไม่ต้องการจะเอ่ยถึง ดังนั้นเขาจึงมองสีท้องฟ้าพร้อมยืนขึ้นคำนับนางกล่าวว่า“พราชายา ฟ้ามืดแล้วพราชายาพักผ่อนเถิด ถ้าต้องการอะไรโปรดบอกพ่อบ้าน”“อื้ม!”หลังจากได้ยินหลานเยายาตอบกลับเขาก็หมุนตัวจากไป แต่ตอนที่เพิ่งจะเดินถึงประตูเสียงเบาๆของหลานเยาเยาได้ดังขึ้น:“ได้ยินมาว่าแม่ทัพหลานกับจวนสิงปู้ช่างชูมีความขัดแย้งกัน ข้าก็เพิ่งมีจุดอ่อนบางอยากของจวนสิงปู้ช่างชู ถ้าหากคิดอะไรออกโปรดบอกข้า”เมื่อได้ยินว่าจวนสิงปู้ช่างชูหมัดของหลานเฉินมู๋ก็กำแน่นความสัมพันธ์ของเขากับจวนสิงปู้ช่างชูแต่ก่อนแม้จะจุดที่เห็นต่างกันทางด้านการเมืองแต่ก็ไม่ได้วุ่นวายถึงจุดที่แก้ไขไม่ได้แต่หลังจากตั้งแต่นิ่งซื่อถูกจับเข้าคุก เขาก็ไปเยี่ยมมาหลายครั้งถึงอย่างไรเมื่อสร้างความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาแล้วความสัมพันธ์ก็จะยังคงอยู่ตลอดไป!963
นิ่งซื่อแต่งงานกับเขามาก็นานแล้ว แม้ช่วงแรกจะยังไม่มีความรู้สึกรักแต่ก็ยังมีความรู้สึกออกมาเขาอยากจะยัดเงินให้จวนสิงปู้ช่างชูเพื่อให้นิ่งซื่อได้อยู่อย่างดีในห้องขัง แต่ทว่าเพราะกลัวทำให้อ๋องเย่ไม่พอใจ จวนสิงปู้ช่างชูจะไม่ยอมรับเงินเขาซํ้าจะยังชักสีหน้าใส่เขาอีกเดิมที นี่ก็ไม่มีอะไรแต่ครั้งสุดท้ายตอนที่เขาไปเยี่ยมนิ่งซื่อก็ต้องพบว่าเพื่อที่จะลดความเจ็บปวดของร่างกายนางจึง
