ความเร็วจะเร็วกว่านางก็ช่างปะไร แต่ก็กินมาทั้งวันกินกินกิน ไม่ช้าก็เร็วได้กินจนกลายเป็นหมูแน่ช่วยเหลือไว้ให้นางสักหน่อยสิ!นางก็อยากกินนะ……“งั้นก็ได้เจ้าไปเอาเสื้อผ้าในตู้เก็บออกมา จากนั้นก็เอาเสื้อผ้าใหม่ที่ข้าเอามาใส่เข้าไป”เสื้อผ้าในตู้เป็นของเก่านางทั้งหมดบางอันก็ซักจนขาวแล้ว ต่อมาหลังจากที่นางใส่แล้วก็ซื้อชุดมาใหม่อีกแล้วก็วางไว้ในนั้นเหมือนกันแต่พอมาถึงจวนอ๋องเย่ถึงพบว่าแบบที่นางซื้อมาก่อนหน้านี้ไม่ได้ดูดีขนาดนั้นอีกทั้งยังไม่ทันสมัยด้วยเสื้อผ้าที่นางซื้อมาตอนนี้นั้นสวยงามโดดเด่น รูปแบบทันสมัย การใส่ก็ไม่ซับซ้อน“เสื้อผ้าเยอะไหม?” นี่คือประเด็นหลักเลยถ้าเยอะนางก็จะได้ขอองุ่นเพิ่ม“ไม่เยอะๆ สองสามตัวเท่านั้นเอง ไปเร็วเถอะไม่งั้นข้าจะกินหมดแล้ว”966
“ได้!”ฮัวหยู่อันมององุ่นที่ถูกเด็ดๆไปทีละลูกในมือนางก็รีบร้อนมุ่งไปยังตู้จากนั้นก็ส่งเสียงมาว่า:“จวนแม่ทัพนี่จริงๆเลย ขี้งกเกินไปรึเปล่า! เสื้อผ้าท่านซักจนเป็นแบบนี้แล้วท่านยังใส่อยู่เหรอ?”หลานเยาเยาไม่ได้ตอบอะไร“ว้าว ข้าชักสงสัยแล้วว่าแต่ก่อนท่านจะไม่ใช่คุณหนู แม้แต่สาวใช้ในตำหนักก็ยังไม่ใช่ ดูสิตรงสายหน้าท้องยังมีรอยปะเลย!”หลานเยาเยาก็ยังคงไม่ตอบ ความเร็วในการกินองุ่นก็ยิ่งไวขึ้น
967
