ปี้กับสาวใช้อีกคนที่ไม่ตายถูกไล่ออกจากตำหนัก!918
ตลอดช่วงบ่าย หลานเยาเยาสั่งให้คนทำความสะอาดลานซวนซี แม้แต่เตียงก็เปลี่ยนเผื่อว่ายังคงหลงเหลือพิษอยู่เรื่องนี้ทำให้โหลวเย่วตกใจหลังจากที่นางรู้เรื่องของสาวใช้แล้วก็มาปลอบนางบอกให้นางไม่ต้องโกรธเกินไป สุดท้ายโหลวเย่วก็ถามขึ้นมาอย่างมีลับลมคมในว่า:“ได้ยินมาว่าเจ้าเอาของอร่อยมาเยอะก่อนกลับ?”“ไม่มี ไม่มีนะ!”หลานเยาเยารีบตอบอย่างตื่นๆนางชักจะสงสัยแล้วว่าโหลวเย่วจะไม่ได้มาปลอบนาง แต่คิดจะมาตีเนียนกินฟรี“ไม่มีจริงหรือ? เยาเยา เจ้าก็เห็นแก่ความจริงใจของข้าที่มีแก่เจ้าสิ มีของอร่อยจะไม่เรียกข้าหรอกหรือ แอบกินเงียบๆคนเดียวจะสนุกรึไง?”นางได้ยินองครักษ์พูดแล้วว่าหลานเยาเยาเอาอาหารกลับมาจนกลิ่นหอมมันลอยออกไปจากลานซวนซีและหลายคนก็ได้กลิ่น!“มีที่ไหน! กับข้าวพวกนั้นไม่อร่อย!” พูดเหมือนนางเป็นคนขี้งกมากนางเป็นคนอย่างงี้เหรอ?“ไม่อร่อยข้าก็อยากกิน สรุปแล้วข้าวเย็น ข้าก็จะกินที่บ้านเจ้า” ไม่สนว่าจะอร่อยหรือไม่อร่อย วันนี้นางก็จะกิน919
“ก็ได้ๆๆ ข้าจะขวางให้เจ้าไม่กินได้รึ? กับข้าวอยู่ที่ห้องครัว! อีกครู่ก็ถึงเวลาข้าวเย็นแล้วข้าจะให้คนมาเพิ่มตะเกียบอีกคู่” หลานเยาเยายกมุมปากขึ้นเล็กน้อยดูท่านางจะกินข้าวเย็นได้น้อยอีกแล้วอย่างไรก็ตาม!ตอนที่ถึงอาหารเย็นก็มีข่าวร้ายอาหารที่พวกนางคิดถึงอยู่ตลอดเวลาได้ถูกส่งไปยังห้องนอนของอ๋องเย่แล้ว……
920
