อย่างไรก็ตาม!ไม่ว่านางจะขัดขืนอย่างไร ฮัวหยู่อันก็ยังคงกำผมนางแน่นจู่ๆเรื่องก็กลับกลายมาเป็นเช่นนี้ได้ นั่นก็ทำให้อีกสามคนที่เหลือพลอยตกใจไม่น้อย“หลานเยาเยา ท่าน ท่านให้นางทำอะไร?” ชิวซวนที่ตกใจไปชั่วขณะถึงได้สติกลับคืน ก็ถามนางเสียงสั่นในปกติ พวกนางชิงปี้จะดูท่าทีทิศทางของนาง ในตอนนี้นางกลัวก็ควรที่ออกหน้าแทนชิงปี้“เจ้าโง่หรือเปล่า? ไม่เห็นหรือยังไงว่าข้ากำลังเชิญนางให้ดื่มชา!”เชิญอย่างนั้นเหรอ?นี่มันเป็นการเชิญอย่างนั้นเหรอ?นี่มันคือการใช้กำลังบังคับชัดๆ“ท่านปล่อยนางนะ!”“เจ้าอย่าร้อนใจไปสิ! อีกเดี๋ยวก็ถึงตาของเจ้าแล้ว”หลานเยาเยาเอ่ยนิ่งๆทำเอาพวกนางตกใจกลัว ความกล้าหดเหลือนิดเดียว รีบลุกยืนตัวสั่นในชานั้นถูกวางยาลงไป……905
อย่างไรก็ตาม!ก็เกิดเสียงดัง “ปั้ง”ชิงปี้ที่ถูกกรอกนํ้าชาเข้าไปเยอะมากแล้วนั้นก็ถูกฮัวหยู่อันเหวี่ยงลงกับพื้น“อัก อัก อัก……”ชิงปี้ที่ล้มจนตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูกเมื่อได้อิสระแล้ว นางก็ไม่สนความเจ็บปวดของร่างกายแต่อย่างใด รีบล้วงคอพยายามเอาชาที่กลืนเข้าไปออกมาทันทีในเวลานี้เอง!ฮัวหยู่อันก็จับสาวใช้ขึ้นมาอีกคนแล้วก็ทำการกรอกนํ้าชาวิธีเดิม สาวใช้อีกคนตกใจกลัววิ่งไปหลบอยู่หลังของชิวซวน“พี่……ชิว ทำยังไงดีหล่ะ? พวกเราหนีกันเถอะ!ไม่อย่างนั้น……ต่อไปก็จะเป็นตาพวกเรา”สาวใช้คนนั้นตัวสั่นงกๆ ดึงเสื้อของชิวซวนอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็พบว่านางยังไม่ทันพูดจบมือของนางก็คว้าอากาศไปเ
