สียแล้วชิวซวนวิ่งหนีไปก่อนเสียแล้วหลังจากนั้น!ยังไม่ทันจะวิ่งออกประตูไป ชิวซวนก็ต้องหยุดฝีเท้าลงทันทีด้วยเพราะว่าในเวลาเดียวกันนั้นเอง หลานเยาเยาก็เข้ามาขวางทางของนางเอาไว้906
เมื่อเผชิญหน้ากับหลานเยาเยาที่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ชิวซวนกลับเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ก้าวถอยหลังอย่างไม่คาดคิด“ท่าน……เมื่อครู่ยังอยู่ที่……”“เจ้าอยากจะถามใช่มั้ยหล่ะว่าข้าที่เมื่อครู่ยังนั่งอยู่ตรงนั้น ทำไมจู่ๆถึงได้มาขวางทางเจ้าอยู่ตรงนี้ได้?” เสียงเรียบๆลอยออกมาจากปากหลานเยาเยาชิวซวนปากคอสั่น เมื่อสบสายตาที่ดุดันของหลานเยาเยา ความกลัวก็คืบคลานไปหมดทั้งใจนางลืมไปได้ยังไงนะว่าก่อนหน้านี้นางก็เคยเห็นสายตาแบบนี้ของหลานเยาเยามาก่อน……“อยากรู้มั้ยหล่ะ?”หลานเยาเยาก้าวเข้าใกล้ชิวซวนช้าๆ ทำให้ชิวซวนตกใจกลัวก้าวถอยหลังด้วยขาอ่อนแรงตอนนี้นางไม่อยากจะรู้อะไรทั้งนั้น นางเพียงแค่อยากที่จะหนีไปจากสายตาของหลานเยาเยา หนีไปจากสถานที่น่ากลัวแต่ว่า!จากที่นางคิดอยากจะส่ายหัวเมื่อครู่นี้ เมื่อเห็นหลานเยาเยาหรี่ตา นางก็เปลี่ยนเป็นพยักหน้าทันที“อยากรู้ก็ดี มาๆๆ นั่งลงสิ ข้าจะเล่าให้เจ้าฟังช้าๆ”907
เมื่อพูดจบก็ไม่รอให้ชิวซวนได้ตอบโต้อะไร หลานเยาเยาลากให้นางนั่งลงอย่างใจดี แต่การกระทำนั่นก็ทำให้สาวใช้ตกใจแทบช็อกตายเมื่อถูกนางมองมาด้วยสายตาแบบนั้น“ผลึ่บ”ก็รีบคุกเข่านั่งลงทันที สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นขาวซีด!“อ๊ะ……”เสียงกรีดร้องด้วยคว
