ม่มีคำตอบอะไรมีแต่เสียงยิ้มเยาะ หลังจากที่มองไปยังดาดฟ้าเรือลำใหญ่ผ่านทางหน้าต่างก็เห็นเงาของคนหายไปจากแผ่นไม้เขาจึงอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นจากนั้นก็ลุกขึ้นจากไป······ก็จากไปซะอย่างงั้น ไม่กล่าวทักทายไม่ส่งสายตาหลานเยาเยาตะลึงเล็กน้อยเย่แจ๋หยิ่งไม่ใช่ยืนยันให้นางกลับตำหนักหรอกหรือ? และท่าทางเมื่อครู่นี้ดูราวกับว่าถ้านางไม่กลับตำหนักหล่ะก็ ผลที่ตามมาจะร้ายแรงมาก890
แต่ว่าตอนนี้······คงไม่ไปเรือลำใหญ่นั่นอีกหรอกมั้ง?สนอะไรเขา! จุดประสงค์หลักของนางตอนนี้ก็คือไปหาพ่อครัวหมายเลข1แล้วยังมีอาหารเลิศรสโต๊ะใหญ่รอนางอยู่!ดังนั้น!นางจึงรีบไปยังสถานที่ที่พ่อครัวหมายเลข1กล่าวไว้และพาเขาไปที่ตลาดมืดสำหรับว่าทำไมไม่พาเขาไปที่จวนอ๋องเย่ก็เพราะว่าหลานเยาเยามีข้อพิจารณาของตนเอง ประการแรกนางไม่อยากเปิดเผยตัวตนของตนเอง ประการสองไม่สามารถดึงคนที่ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุอะไรเข้ามาวุ่นในจวนอ๋องเย่ได้อย่างตามใจใช่ไหม?เมื่อถึงตลาดมืดพ่อครัวหมายเลข1ผู้หยิ่งยโสเห็นได้ชัดว่าระแวดระวัง ถามนางขึ้นมาว่านางอยู่ที่ตลาดมืดใช่ไหม ต้องการจะขายเขาใช่ไหมถึงอย่างไร!ตอนนี้นางเป็นชายหนุ่มรูปงามและเที่ยงตรง จะมาค้าขายในตลาดมืดได้อย่างไร?มาตลาดมืดได้ก็ต้องไม่ใช่คนดีอะไรอีกทั้งดูเหมือนว่าหลานเยาเยายังดูคุ้นเคยกับสถานที่นี้มากๆ พ่อครัวหมายเลข1รู้สึกกังวลใจแล้วมาถึงสถานที่ซื้อขายสัตว์891
เนื่องจากนางเคยมาสองสามครั้งก็มีหลายคนที่จ
