ที่องครักษ์ตลอดเวลาจนกระทั่งหลังจากที่องครักษ์วางกล่องเข้าไปในลานซวนซี ใจที่กังวลของนางสุดท้ายก็ผ่อนคลายบนโต๊ะมีหม้อชาและถ้วยชาสองสามแก้ว หลานเยาเยารู้สึกว่ามันขวางหูขวางตาอย่างไรเสีย!อีกครู่เดียวโต๊ะนี้ก็จะไว้ใช้วางอาหารแล้วแต่ว่าพอเห็นนํ้าชาจู่ๆนางก็รู้สึกกระหายนํ้านางจึงรินชาโดยไม่เอ่ยอะไรตอนที่กำลังเตรียมเข้าปาก มีร่างหนึ่งกระโดดลงมาจากคาน“เดี๋ยวก่อน!”หลานเยาเยาหันกลับมองก็คือฮัวหยู่อัน นางมานั่งอยู่ข้างๆนางแล้วมองนางด้วยสายตาแวววาว“เป็นอะไรไป? เสี่ยวฮัว”เสี่ยวฮัวคือคำเรียกที่นางใช้เรียกฮัวหยู่อัน อย่างไรเสียเรียกฮัวหยู่อันมันไม่คล่อง“เปลี่ยนคำเรียกได้ไหม?”895
ไม่ไพเราะ คัดค้านอย่างมากเสี่ยวฮัวฟังแล้วไม่มีรสนิยมมากๆ เทียบกับชื่อที่สูงส่งของนางไม่ได้สักนิด“อาฮัว？ฮัวเอ๋อ？”เหล่าสาวใช้ในทีวีก็เรียกอาแล้วก็อะไรสักอย่างหรือไม่ก็อะไรสักอย่างแล้วก็เอ๋อทั้งนั้น“……”ฮัวหยู่อันพูดไม่ออกหลานเยาเยาจะเติมฮัวอะไรขนาดนั้น?“ใช่สิ เมื่อครู่จู่ๆเจ้ากระโดดออกมาทำไม?”“ไม่มีอะไร ข้ามาดูท่านดื่มนํ้าชา ไม่พูดแล้ว”เดิมคิดว่าจะเตือนนางว่าในชาถูกวางยาพิษจะบอกให้นางอย่าดื่ม แต่คิดไม่ถึงว่านางจะช่วยตั้งชื่อเล่นที่ไม่เพราะขนาดนี้นางไม่พอใจดังนั้น…
896
