คิดไปเอง!นั่นคิดไปเองแน่แท้คนนี้นี่มันเป็นผู้ชายจอมหลอกลวงโดยแท้ ทั้งตัวมีแต่กลิ่นฮอร์โมนเพศผู้กระจายออกมาดังนั้น หลานเยาเยาก็เหมือนคิดอะไรขึ้นมาได้จึงตบๆบ่าเขาราวกับกำลังมองคนที่หมดหนทาง แล้วส่ายหัวอย่างจำใจ“ลาก่อน ผู้ชายหลอกลวง!”พูดจบก็หมุนตัวจากไป ท่าทางแบบนั้นดูสง่าผ่าเผยสุดป่ายเม่ยเซิงจะปล่อยให้เนื้อที่อยู่ตรงปากแล้วหลุดไปงั้นเหรอ?ดังนั้น!เขารีบพุ่งตัวไปขวางทางหลานเยาเยาอีกครั้ง ท่าทางเลินเล่อสีหน้ายั่วยวน แต่มือเท้ายังนับว่าสุภาพไม่มีพฤติกรรมแข็งกร้าวแต่ว่า……แต่มือของเขายื่นมาถึงแขนนางแล้วลูบเบาๆผ่านผ้าบางๆ มุมปากก็ยกขึ้นมีรอยยิ้มที่ตนเองคิดว่ายั่วยวนแต่ทว่า หลานเยาเยาเพียงแค่ยิ้มหวานให้แก่เขาก็ทำให้ใจของป่ายเม่ยเซิงสั่นไหว874
“ประโยคที่ว่าสุนัขที่ดีจะไม่ขวางทาง ไม่รู้ว่าเจ้าเคยได้ยินหรือไม่?”นางยื่นมือไปตบอุ้งมือที่อยู่ไม่สุขของป่ายเม่ยเซิงออก“แต่ว่า……ข้าป่ายเม่ยเซิงคือผู้ชายที่ดีนะ!”ป่ายเม่ยเซิงมองมือตนเองที่ถูกตบออกไปก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยนางระบำบนเรือกับสาวงามนอกเรือใหญ่ คนไหนไม่ชอบมือของเขา? นางกลับดีแม้แต่แตะยังไม่ให้แตะ“ช่างเถอะ คุยไม่ถูกคอพูดครึ่งคำก็มากไปละ ข้านับนิ้วดูนะเวลาก็ไม่มากแล้วเจ้าขอพรให้ตัวเองเยอะๆเถอะ!”พูดจบนางก็เดินอ้อมป่ายเม่ยเซิงไปที่ประตูห้องหรูครั้งนี้ป่ายเม่ยเซิงไม่ได้ไล่ตามนางไปแต่กำลังคิดความหมายของคำที่นางพูดอย่างตั้งใจ พอตอนที่เขาจะคิดว่านางแค่ท
