”ถ้ารู้ก็จะไม่เตือนเขาแล้วนึกไม่ถึงเลยว่าจะกินติ่มซำจานนั้นจนหมด ชิ! ไม่พอใจ863
“ถ้าคุณชายไม่ถือสา หลังจากลงเรือแล้วข้าจะทำอาหารเลิศรสโต๊ะใหญ่ให้!”ไม่ว่าคุณชายรูปงามตรงหน้าจะรู้จริงๆว่าติ่มซำจานนั้นไม่มียาพิษหรือว่าแค่เดาเท่านั้น เขาก็ต้องเลี้ยงฉลองให้เขาอย่างไรเสีย!สิ่งที่เขาจะเลือกไม่ใช่ติ่มซำจานนั้นสองจานที่เหลือนั้นไม่ว่าจะจานไหนถ้าเขาไม่สิ้นชีวิตทันทีก็ต้องตายเสียดีกว่าอยู่ไม่ว่าจะจุดจบแบบไหนแม้จะเป็นการตายเสียดีกว่าอยู่แต่ต่อจากนี้ก็จะเป็นคนพิการพอพูดว่ากิน หลานเยาเยาก็รีบเบิกตากว้างเป็นประกาย: “ไม่ต้องลงต้องรอแล้ว ตอนนี้เลย”เอ่อ……ทุกคนมองไปที่ท้องของหลานเยาเยาแน่นะว่ายังใส่ลงไปได้?หลานเยาเยาไม่มีเวลาสนใจพวกเขา ลากพ่อครัวหมายเลข1เดินไปใครจะรู้ว่าจะถูกคุณอาวัยกลางคนขวางทางไว้: “คุณชาย ช้าก่อน!”“ยังมีเรื่องอะไรอีก? หรือเจ้าก็อยากทำอาหารเลิศรสให้ข้ากินเหมือนกัน?”นางหยุดฝีเท้าแล้วถามเขาด้วยรอยยิ้ม864
“เอ๊ะ? คุณชายตลกแล้ว ข้าทำอาหารไม่เป็นแต่คุณชายท่านรบกวนกฎของการแข่งขัน ควรจะทำอย่างไร?” คุณอาวัยกลางคนแทบจะเกร็งหน้าเอาไว้ไม่อยู่“ข้าก็แค่พูด ไปรบกวนกฎของการแข่งขันอย่างไร? ป้ายข้างนอกก็ไม่ได้มีเขียนไว้ว่านักชิมห้ามพูด?” หลานเยาเยาพูดอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ได้ยินดังนั้น!คุณอาวัยกลางคนถูกตอกกลับดูเหมือนจะไม่ได้เขียนไว้แต่ท่าทางของเขาเมื่อครู่มันชัดเจนว่าจะโกงให้พ่อครัวหมายเลข1แต่ว่า…
