อเอกสารขึ้นเรือแยกต่างหาก”838
“นี่ ตามองไปที่ไหนกัน? นี่ก็เห็นอยู่ชัดๆว่าเป็นวันที่ของวันนี้เจ้ายังจะบอกอีกว่าเป็นวันที่ของเมื่อวานคิดจะโกงเหรียญเงินห้าสิบตำลึงข้าเหรอ?”ชายที่ต้องการจะขึ้นเรือนั้นคิดว่าตนเองใหญ่โตดังนั้นจึงพูดจาอย่างไม่เกรงใจ“คุณชาย วันที่นี้คือท่านเปลี่ยนเองโดยไม่ได้รับอนุญาต พวกเรามีวิธีแยก ถ้ายังวุ่นวายขัดขวางเวลาการขึ้นเรือของแขกด้านหลังอีกก็อย่ามากล่าวหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ”นํ้าเสียงของคนต้อนรับเรือนิ่งแต่กลับมีท่วงท่าที่สง่างามแต่ก็ไม่ใช่คนธรรมดา“ไม่เกรงใจ ข้าคิดว่าเจ้าก็คือมองหมาเฝ้าเรือ คิดจะไม่เกรงใจยังไง?” ผู้นั้นก็เริ่มพูดจาแย่ๆคนต้อนรับเรือก็ไม่โกรธเพียงแค่ดึงแส้ที่อยู่รอบเอวออกมาอย่างมาดมั่น“เจ้าทำอะไร? ยังคิดจะฆ่าคน ฆ่าคนก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิต······อ๊ะ······”ผู้นั้นยังพูดไม่ทันจบก็ถูกแส้ดึงไปบนผิวนํ้าจากนั้นก็เห็นคนโผล่ออกมาจากนํ้าและเอาผู้ชายที่ถูกแส้ดึงโยนไปยังที่นั่งบนเรือที่เขานั่งมาก่อนคนต้อนรับเรือเก็บแส้ คำนับให้กับคนที่ยังคอยขึ้นเรืออยู่แล้วก็พูดว่า:“ขึ้นเรือต่อ!”รอจนกระทั่งตอนที่หลานเยาเยาขึ้นเรือ แววตาของคนต้อนรับเรือก็สั่นไหวจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นร้อนแรง รีบคำนับเอ่ยปากชื่นชม:“ลักษณะของคุณชายไม่ธรรมดาเป็นความงามที่หาได้ยากและเป็นชายรูปงาม”839
“ก็พูดเกินไป!” หลานเยาเยาหยิบเงินห้าสิบตำลึงออกมาแล้วส่งไปคนนั้นก็เก็บเหรียญเงินไป สุดท้ายก็ส่งเอกสารขึ้น
