อยู่ก็ไม่มีคนแล้ว······หลานเยาเยาที่นั่งอยู่ในเรือลำน้อยตอนนี้ก็เหยียดตัวออกอย่างสบายสีหน้าของนาง……มีหน้าซีดที่ไหนกัน?มีท่าทางปวดท้องที่ไหนกัน?“คนพายเรือ ความเร็วนี่เร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม?” อาหารรสเลิศ ข้ามาแล้วแม้เรือลำน้อยนี้จะห่างจากริมทะเลสาบมากแล้วแต่ทำไมนางถึงรู้สึกว่าเรือลำน้อยนี้ยังอยู่ที่เดิมไม่ขยับนะ!“คุณชาย ความเร็วนี้ก็เร็วมากแล้วอีกทั้งยังไปตามลมไม่สามารถเร็วกว่านี้ได้แล้ว”837
เพราะหลานเยาเยาเป็นผู้หญิงที่แต่งตัวเป็นชายดังนั้นคนจึงนึกว่านางเป็นคุณชาย“งั้นก็ดี เจ้าก็ทำเท่าที่เจ้าทำได้!”ไม่ใช่ว่านางรีบร้อนแต่เป็นท้องของนางที่มันร้องเอะอะกับนางตลอด นางก็ไม่มีวิธีเหมือนกัน!โชคดีที่มีเรือลำเล็กจำนวนมากมุ่งไปทางเรือใหญ่ นางอยู่ที่นี่จึงไม่โดดเด่นนักไม่นาน เรือเล็กจำนวนมากก็มารวมตัวกันที่ท่าลงเรือของเรือใหญ่เรือที่หลานเยาเยาอยู่หยุดรออยู่ตรงกลางเรือเพื่อรอขึ้น บนดาดฟ้าของเรือใหญ่มีคนคอยต้อนรับแขกโดยเฉพาะ บนหน้าของคนเหล่านั้นสวมหน้ากากปิดหน้าทำให้มองเห็นหน้าพวกเขาไม่ชัดแต่การแต่งตัวของพวกเขาเกินไปหน่อย! ปกเสื้อของผู้ชายเปิดกว้างจนเห็นแผงอกไปจนถึงท้องอีกทั้งยังดูไม่ออกถึงความลามกดูเหมือนว่าแบบนี้จะเป็นการแต่งตัวที่ปกติของพวกเขาทันใดนั้น!หลานเยาเยาก็ได้ยินเสียงดังดูเหมือนว่าคนที่ขึ้นเรือกับคนที่ต้อนรับแขกจะทะเลาะกัน“คุณชาย เอกสารขึ้นเรือของท่านเป็นวันที่ของเมื่อวาน คุณชายโปรดซื้
