เมื่อสิ้นคำพูดนาง！เหมือนมีอะไรพุ่งออกมาจากอากาศ องครักษ์ลับปรากฏตัวอยู่ตรงหน้านางทันที“ข้าน้อยอยู่！”องครักษ์ลับมองหน้านางด้วยความเคารพเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ เขาได้ยินชัดเจนทุกอย่าง และรับรู้ทุกอย่างเขาเกือบทนไม่ไหวแสดงตัวออกมาแล้ว！“ในขณะที่ข้ายังเขียนบันทึกไม่เสร็จ ห้ามให้ใครออกจากที่นี่เด็ดขาด ถ้ามีใครกล้าฝ่าฝืน ฆ่าได้ทันที เกิดเรื่องอะไรขึ้นเจ้านายของเจ้ารับผิดชอบเอง”องครักษ์ลับมองไปที่หลานเยาเยา ยกมือเคารพแล้วพูดขึ้นว่า “……รับทราบ！”น่าจะไม่มีปัญหา！ซึ่งตอนนี้ทุกคนสัมผัสได้ว่าหลานเยาเยาเริ่มจริงจังแล้ว ทุกคนคุกเข่าลงพร้อมกัน สำหรับคนที่ขี้ขลาดกว่าคนอื่นนั้นเริ่มมีอาการตัวสั่นแม้แต่ถังมู่หวั่นก็คุกเข่าลงไปด้วย นางก้มหน้าลง ไม่สีหน้ามองไม่ชัดส่วนหลานจิ่นเอ๋อที่บดหมึกอยู่ข้างๆหลานเยาเยาก็ได้คุกเข่าลงแล้วเช่นกัน แต่มือก็ยังบดหมึกอยู่ปรกติ828
“หึหึ！”หลานเยาเยายิ้มออกมาเบาๆ！นางไม่ได้พูดอะไร แต่นั่งลงมา จากนั้นสั่งกับองครักษ์ลับว่า “ให้นางประทับตรา！”“รับทราบ！”เมื่อได้ยินว่าต้องประทับตรา สีหน้าของฉินหลิงเจียวซีดขึ้นมา รีบขอร้องทันที“พราชายาเย่ ข้าผิดไปแล้ว ข้ารู้ว่าผิดไปแล้ว ครั้งนี้ข้าขอร้องยกโทษให้ข้าเถิด ครั้งต่อไปข้าจะไม่ทำอีก ข้อร้องท่านเถิด ข้าไม่อยากประทับตรา ข้าขอร้องอย่าให้ข้าต้องประทับตราเลย……”ถ้าประทับตราไปแล้ว ชื่อเสียงนางจะเสื่อมเสียทันที！นางไม่เอา……ฉินหลิงเจียวถือโอกาส
