ที่หลานเยาเยาเพิ่งเขียนบันทึกเสร็จไปหนึ่งฉบับ อีกทั้งยังไม่ได้ประทับตรา ฉินหลิงเจียวอยากถือโอกาสนี้ขอร้องหลานเยาเยาดีๆซึ่งทันใดนั้น！มือของนางโดนองครักษ์ลับจับขึ้นมา วินาทีต่อมาดาบเล่มยาวบาดไปที่มือนางทำให้มีเสียงโอดครวญคราญออกมา แล้วโดนบีบบังคับให้ประทับมือลงไปตอนนี้……ฉินหลิงเจียวอ่อนฮวบลงไปกองอยู่ที่พื้น！829
พวกนางเพิ่งรู้ว่า หลานเยาเยานั้นน่ากลัวมากแต่ทำไมก่อนหน้านี้ ท่าทางของนางไร้เดียงสาไม่มีพิษมีภัยเลย？สิ่งที่น่ากลัวทีสุดคือ องครักษ์ลับของอ๋องเย่รับฟังคำสั่งของนาง ซึ่งนั้นหมายความว่า หลานเยาเยาเป็นตัวแทนของอ๋องเย่ได้“คนดีโดนรังแก ม้าดีโดนคนขี่ ถึงแม้วันนี้ข้าให้โอกาสพวกเจ้า ต่อไปนี้พวกเจ้าคงไม่กล้าทำอะไรข้าอีกแต่ก็รับประกันไม่ได้ว่าอีกหน่อยพวกเจ้าจะไม่รังแกคนที่อ่อนแอกว่าอีกเพราะฉะนั้นจะมาโทษข้าไม่ได้ ต้องให้พวกเจ้าได้รับบทเรียน”พูดจบ หลานเยาเยายิ้มที่มุมปากอีกครั้งเมื่อนางนั่งลงอีกครั้ง นางหยิบภู่กันขึ้นมาอีกครั้งและเขียนต่อ คราวนี้เธอเขียนคำพูดและการกระทำของหลินเฟยหรัน เขียนทั้งแววตาและนํ้าเสียงของนางลงไปด้วยเขียนอย่างล่ะเอียดและลึกซึ้ง ทำให้หลินเฟยหรันที่คุกเขาอยู่ขาสั่นไปหมดหน้าผากก็เริ่มมีเม็ดเหงื่อไหลออกมาในใจนางคิดหลายทาง แต่ถ้าจะขอร้องไห้หลานเยาเยายกโทษให้น่าจะเป็นไปไม่ได้แล้ว！เนื่องจากหลานเยาเยาใจแข็งมาก830
เพราะฉะนั้นตอนนี้วิธีที่ดีที่สุดคือไม่พูดอะไร ไม่ทำอะไร เรื่อ
