าที่นี่ บางครั้งเกิดอยากแต่งกวีนิพนธ์ขึ้นมา ก็ขอกระดาษและภู่กันกับทางร้าน เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ทางร้านมีการเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว“อืม！”822
ไม่นานนักเจ้าของร้านก็นำสิ่งที่นางขอมาให้อย่างเร็วไวหลานเยาเยาหันไปหาหลานจิ่นเอ๋อ นํ้าเสียงไม่หนักไม่เบาพูดขึ้นว่า “พี่สามสนใจที่จะช่วยข้าบดหมึกหรือไม่？”“สนใจแน่นอน！”หลานจิ่นเอ๋อไม่รู้ว่าหลานเยาเยาจะทำอะไร และไม่ได้จะถาม เพีบงแต่หยิบหมึกขึ้นมาทำการช่วยบด“พราชายาเย่ เจ้าจะทำอะไรเหรอ？”หลินเฟยหรันถามขึ้นไม่ว่าผู้หญิงคนไหนก็ตาม ถ้าได้ยินสิ่งที่พวกนางพูดเมื่อกี้ ต้องรู้สึกเสียใจแน่นอน ใจหนึ่งก็คิดว่าสามีของตัวเองจะพาผู้หญิงกลับจวนไหม อีกใจหนึ่งก็คิดว่าต้องได้สู้รบตบมือกับพวกนางรำแน่นอนแต่ว่า！หลานเยาเยาไม่ได้คิดเช่นนั้นนางใจเย็นผิดปรกติ แถมยังยิ้มออกมาได้ ตอนนี้นางยังขอกระดาษหมึกและภู่กันด้วย ไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่？“ไม่ได้จะทำอะไร？แค่จะจดบันทึกไว้”นางพูดขึ้นอย่างใจเย็น ทำให้ถังมู่หวั่นหันกลับมามองทันที“จดบันทึก？จดบันทึกอะไรเหรอ？”ฉินหลิงเจียวรีบถามขึ้นมาทันทีหลานเยาเยายิ้มออกมาทันที823
สายตาหันไปมองที่ฉินหลิงเจียว หลังจากที่ทั้งสองคนสบตากันแล้ว หลานเยาเยาหรี่ตาลอง มีกลิ่นอายอันตรายแผ่ออกมาจากสายตาคู่นั้น“ในเมื่อเจ้าใจร้อนกว่าคนอื่น งั้นเริ่มต้นที่เจ้าก่อนแล้วกัน！”พูดจบหลานเยาเยานำภู่กันจุ่มหมึก แล้วเริ่มต้นเขียนขึ้นมา พูดไปด้วยเขียนไปด้วยว่า“ปฏ
