เห็นเข้า อันดับแรก ตำแหน่งของพ่อต้องถูกปลดออกแน่นอน ส่วนอันดับที่สองพ่อนางต้องตีนางให้ถึงตายเลยทีเดียวถึงแม้ว่านางจะเกลียดหลานเยาเยาเข้ากระดูก！แต่หลานเยาเยายังไงก็เป็นถึงพราชายาเย่ ถ้านางไม่เคารพหลานเยาเยา ก็เหมือนนางไม่เคารพอ๋องเย่ด้วยแค่คิดถึงผลที่จะตามมา ฉินหลิงเจียวก็รู้สึกกลัวขึ้นมาทันทีใครจะรู้……ทันใดนั้นหลานเยาเยาพูดขึ้นมาว่า“ออ ใช่แล้ว ข้ายังเขียนไม่จบเลย！”จากนั้นก็เริ่มเขียนต่อเขียนไปด้วยพูดไปด้วยว่า “ข้ายังไม่ได้วางภู่กันลงคุณหนูของจวนสิงปู้ช่างชู825
จูฉินหลิงเจียว ก็ได้ตะโกนเสียงดังดุข้า แถมยังขู่ข้าว่า ‘หลานเยาเยา เจ้ากล้าเขียนแบบนี้ได้ยังไง เจ้าไม่กลัวว่าจะทำให้พ่อข้าที่เป็นสิงปู้ช่างชูไม่พอใจเหรอ？’นับตั้งแต่เป็นพราชายาเย่ ข้าเพิ่งรู้ การทีข้าเป็นพราชายาเย่นั้นยังต้องดูสีหน้าของสิงปู้ช่างชู ข้าเพิ่งจะรับรู้ก็ตอนนี้แหล่ะ”นํ้าเสียงของนางที่พูดออกมาไม่ดังมาก แต่ก็ดังพอที่จะให้คนที่อยู่ในโรงนํ้าชาได้ยินกันหมดครั้งนี้หลังจากที่เขียนเสร็จ นางรีบว่างภู่กันลงทันที！เนื้อหาแค่นี้ก็พอใช้แล้ว พอที่จะใหสิงปู้ช่างชูได้รับโทษข้อหาไม่ได้สอนลูกสาวดีๆ ชื่อเสียงด้านลบของฉินหลิงเจียวก็จะเสื่ยมเสียไปในชั่วพริบตา“เจ้าเจ้า……พราชายาเย่ ขอร้องท่านอย่าทำแบบนี้ ได้หรือไม่？”ฉินหลิงเจียวยิ่งอยู่ยิ่งกลัว นํ้าเสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดแต่ว่า！จะให้นางคุกเข่าขอร้องหลานเยาเยา นางทำไม่ได้อย่างไรก็ตามตอน
