เนื่องจากเป็นเวลากลางคืนทำมาแสงเวลากลางคืนมืดมัว ผู้ชายที่ลงมาจากม้ามองหน้าตาไม่ชัด คนคนนั้นตอนแรกตั้งใจจะเดินตรงเข้าไปในวังเลย พอหันกลับมาแล้วเห็นเธอร่างนั้นหยุดชะงักลง！และเดินด้วยความเร็วข้ามาหานาง พร้อมพูดขึ้นว่า “หลานเยาเยา ทำไมเจ้าถึงอยู่ที่นี่？”“เย่หลีเฉิน？”คนคนนี้คือองค์ชายรัชทายาทไม่ใช่เหรอคํ่ามืดขนาดนี้เพิ่งกลับเข้ามาจากข้างนอก แถมตัวเขาเต็มไปด้วยกลิ่นสุรา อีกทั้งมีกลิ่นนํ้าหอมกลิ่นแป้งของหญิงสาวโชยเข้ามาที่จมูกทำให้หลานเยาเยาต้องเอามือปิดจมูกและเอ่ยขึ้นมาว่า“พระราชวังไม่ได้เป็นของเจ้า ทำไมข้าจะอยู่ที่นี่ไม่ได้？”“เจ้า……”องค์ชายรัชทายาทมีความโกรธกลิ้วเล็กน้อยเขาคิดไม่ถึงว่าหลานเยาเยาจะกล้าพูดกับเขาเช่นนี้ อีกทั้งอย่างรักษาระยะห่างกับเขา ซึ่งทำให้เขายิ่งโมโหขึ้นไปอีก788
เมื่อก่อนนางเคยอยากเจอตัวเขา แต่ตอนนี้นางแต่งงานกับอ๋องแย่แล้วหน้าตาสระสวยขึ้น แถมยังรักษาระยะห่างกับเขาอีก？หึ่ม！เขาไม่เชื่อ ว่าหลานเยาเยาจะเปลี่ยนใจจากเขาไปแล้ว！ต้องเป็นการแสดงของนางแน่นอน！ในขณะที่เขากำหมัดแน่น หลานเยาเยาก็ยิ้มหวานให้เขา ทำให้จิตใจของเขาสั่นคลอนขึ้นมาทันทีเป็นอย่างที่คิดจริง！นางยังชอบเขาอยู่ทันใดนั้น รอยยิ้มของหลานเยาเยาหุบลง พร้อมกับพูดขึ้นอย่างไม่เกรงใจว่า“เจ้าเจ้าเจ้า เจ้าอะไรของเจ้า！ข้าจำได้ว่าพระตำหนักไท่จื่อไม่ได้อยู่นอกวังหนิ่！ท่านเป็นถึงองค์ชายรัชทายาท ในอนาคตอาจเป็นผู้สืบทอดของฮ่องแ
