งเฮายิ้มขึ้นมาทันที เหมือนคำพูดของหลานเยาเยาน่าขำยิ่งนัก “ไม่ดูนํ้าหน้าตัวเองเลย เจ้านึกว่าเจ้ากำลังเปิดปงข้า ก็คิดว่าจะทำให้ข้าตายได้อย่างนั้นหรือ？”“โนโนโน คนอย่างข้ามีจุดเด่นอยู่ข้อหนึ่ง ข้าชอบให้คนอื่นขุดหลุมศพฝังร่างตัวเอง หรือข้าเป็นคนขุดหลุมให้คนอื่นเป็นคนกระโดดเข้าไปในหลุมเอง”ถ้านางเปิดโปงฮองเฮาตอนนี้ โดยบอกว่าธรรมชาติของนางตอนนี้เป็นตัวจริงส่วนรูปลักษณ์เมื่อก่อนเป็นผลที่เกิดจากนางกินยาใครจะไปเชื่อ？772
ถึงแม้ให้จื่อซีเป็นคนพูดออกมา ถึงแม้ฮ่องเต้จะไม่คิดว่าอ๋องแย่จงใจให้เขากับฮองเฮาผิดใจกัน หรือฮ่องเต้จะเชื่อหรือไม่เชื่อ ใจเขาที่มีต่อฮองเฮายังไงก็ไม่เหมือนเดินแล้วแต่ว่า！สิ่งที่นางต้องการไม่ใช่อยากมีปัญหาสำหรับคนที่ต้องการชีวิตของตัวเอง นางจะปล่อยให้เขามีความสุขต่อไปได้อย่างไร？“เจ้าชั่งกล้าพูด！”ดวงตาสีแดงฝาดเลือดของฮองเฮาหรี่มองอย่างดุร้าย และเล็บสีดำของนางเริ่มขยับ ราวกับว่านางพร้อมที่จะลงมือทันทีถึงแม้ว่านางจะลงมือฆ่าพวกเขาตอนนี้ คนอื่นก็แค่คิดว่ามันเป็นเพราะโรคนางกำเริบ อย่างน้อยก็ฮ่องเต้ก็แค่ลงโทษนางโดยวิธีการกักบริเวณแค่นั้นเองอย่างไรก็ตาม……คำพูดของหลานเยาเยาที่พูดออกมา ทำให้ฮองเฮาเย็นวูบไปทันที“ข้าว่าฮองเฮา เจ้าไม่เห็นเหรอ วิชาการรักษาของข้าเก่งไม่แพ้ของจื่อซี？”อาจจะเป็นเพราะว่าฮองเฮาให้ความสำคัญกับวิธีการที่จะฆ่านาง เลยลืมนึกไปว่านางก็มีวิชาการรักษาที่สูงไม่แพ้ใครเหมือน
